Παρασκευή, 25 Μαρτίου 2016

Ἀρχή σοφίας ὀνομάτων ἐπίσκεψις. Ἀντισθέν


  Σχεδόν, ἡ παγκόσμιος κοινωνία διά τήν ἀναμεταξύ της ἐπικοινωνία κάμει χρήσιν τῆς Ἑλληνικῆς γραμματείας, τοῦ Ἑλληνικοῦ λεξιλογίου, τοῦ Ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου. Κυρίως δέ, ἡ ἐπιστημονική ὁρολογία κατά κύριον λόγον εἶναι Ἑλληνική. Κατά περίεργον τρόπον ἡ μόνη λέξις ἡ ὁποία δέν χρησιμοποιεῖται ἀπό τήν παγκόσμιον κοινότητα εἶναι ἡ λέξις ΑΝΘΡΩΠΟΣ. Ἀντ' αὐτῆς χρησιμοποῦν τήν Λατινικήν λέξιν ΗΟΜUS, μόνον καί πού αὐτή εἶναι Ἑλληνική, εἶναι τό χῶμα. Προσέθεσαν καί μίαν προσδιοριστικήν λέξιν, τήν sapiens, προερχομένη ἐκ τῆς λατινικῆς   sapienza=γνῶσις,  ἐπιστήμη.  Δηλ. Homus sapiens=χῶμα μέ γνῶσιν. Γενικῶς εἰς τόν δυτικόν κόσμον αἱ γλῶσσαι εἶναι Λατινογενεῖς, μόνον πού τό Λατινικόν ἀλφάβητον εἶναι αὐτό τό τῆς Χαλκίδος καί τῆς Κύμης δηλ. εἶναι Ἑλληνικόν. Ἴσως δέν ἔκαμαν χρήσιν διότι ὅταν ὁ Ἕλλην εἶχεν νοῦν, σκέψιν, λόγον, φιλοσοφίαν, ἐπιστήμας, οἰκίας, θέατρα, κ.τ.λ, κ.τ.λ οἱ ἄλλοι εἴτε ἦσαν ἐπάνω εἰς τά δένδρα, εἴτε ἦσαν κανίβαλοι.  Οὕτως σήμερον, ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες διά τούς Ἰταλούς εἴμεθα uomo, διά τούς Γάλλους homme, καί διά τούς Ἄγγλους  human. Ἤτοι κάθε λαός αὐτοπροσδιορίζεται ὡς <ἄνθρωπος>ὅπως αὐτός ἐπιθυμεῖ ἀναλόγως τῶν ἡθῶν καί ἐθίμων του. Π.Χ εἰς τάς 11/04/2015 διαβάζομεν σέ πολλά ἰστολόγια: «Διεθνή κατακραυγή έχει πυροδοτήσει  η  νομοθεσία  που επιτρέπει στους  άντρες στη Σαουδική Αραβία να τρώνε τις γυναίκες τους αν είναι πεινασμένοι. Μετά τα νόμιμα βασανιστήρια που υφίστανται οι γυναίκες τώρα έρχεται να προστεθεί ακόμα ένα». Βεβαίως ἐπιτρέπεται ὁ λιθοβολισμός τῶν γυναικῶν καί ἄλλα πολλά.
  Ἀλλά, πόσοι ἐξ ἡμῶν τῶν Ἑλλήνων ἔχομεν γνῶσιν τῆς προελεύσεως καί τοῦ περιεχομένου τῆς λέξεως ἄνθρωπος. Πολλοί λέγουν ὅτι εἶναι σύνθετος καί προέρχεται ἀπό τήν λέξιν ἄνω, καί τήν λέξιν θρώσκω=βλέπω, δηλ. ἄνθρωπος=ἄνω+θρώσκω, βλέπω πρός τά ἄνω, ἄλλοι ἀπό τό ἀνήρ+ὄψις, καί ἄλλοι ἔχουν ἄλλην ἐκδοχήν.
  Ὁ Ἀντισθένης λέγει «Ἀρχή σοφίας ὀνομάτων ἐπίσκεψις» καλόν δέ εἶναι νά ἐπιτρέψωμεν  εἰς τόν Πατέρα τῆς φιλοσοφίας Πλάτωνα, νά μᾶς ὁμιλήση διά τό τί σημαίνει ἡ λέξις ἄνθρωπος. Εἰς τό βιβλίον του Κρατῦλος, διά στόματος Σωκράτους, μᾶς δίδει τήν προέλευσιν καί ἐρμηνείαν ἑκατοντάδων λέξεων, εἰς αὐτό μᾶς ὁμιλεῖ διά τήν προέλευσιν καί τό περιεχόμενον τῆς λέξεως ἄνθρωπος. Γράφει:
   «Σωκράτης: ὧδε. σημαίνει τοῦτο τὸ ὄνομα ὁ ἄνθρωπος ὅτι τὰ μὲν ἄλλα θηρία ὧν ὁρᾷ οὐδὲν ἐπισκοπεῖ οὐδὲ ἀναλογίζεται οὐδὲ ἀναθρεῖ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ἅμα ἑώρακεν τοῦτο δ᾽ ἐστὶ [τὸ] ὄπωπε καὶ ἀναθρεῖ καὶ λογίζεται τοῦτο ὃ ὄπωπεν. ἐντεῦθεν δὴ μόνον τῶν θηρίων ὀρθῶς ὁ ἄνθρωπος ἄνθρωπος ὠνομάσθη, ἀναθρῶν ἃ ὄπωπε».
                                                                                   ΠΛΑΤΩΝΟΣ «ΚΡΑΤΥΛΟΣ»399b-399c
«Σωκράτης: λοιπόν, σημαίνει τοῦτο τό ὄνομα ἄνθρωπος, ὅτι τά μέν ἄλλα θηρία(τά ζῶα) καί  ἔξ αὐτῶν ὅσα βλέπουν, τίποτε δέν ἐρευνοῦν, τίποτε δέν  ἀναλογίζονται καί τίποτε δέν ἐξετάζουν μέ προσοχή, ὁ δέ ἄνθρωπος συγχρόνως καί βλέπει, τοῦτο δέ εἶναι τό ἔχω δεῖ, καί παρατηρεῖ μέ προσοχή καί λογίζεται αὐτό τό ὁποῖον ἔχει ἰδεῖ. Ἀπ΄ ἐδῶ καί εἰς τό ἐξῆς, ἀπό ὅλα τά θηρία(τά ζῶα) ὁ ἄνθρωπος ὀρθῶς  ὠνομάσθη ἄνθρωπος, διότι ἔχει τήν ἰκανότητα νά διακρίνη μέ τόν νοῦν αὐτά τά ὁποία ἔχει δεῖ».
 Ὁράω-ῶ, ἑώρων, ὄψομαι, εἶδον, ἑώρακα, ἑωράκειν. Παρακείμενος β! ὄπωπα, ὑπερσυντέλικος β! ὀπώπειν.
ἐπι-σκοπέω-ῶ=παρατηρῶ, ἐξετάζω, προσέχω, ἐρευνῶ, ἐπιβλέπω, μελετῶ
ἀθρέω-ῶ=  βλέπω μετά προσοχῆς, παρατηρῶ, διακρίνω, ἐξετάζω
ἀναθρῶ= παρατηρῶ μέ προσοχήν, βλέπω πρός τά ἐπάνω
θρώσκω=πηδῶ, ἀναπηδῶ, τινάζομαι, ὁρμῶ, ἐφορμῶ.
ἀναθρώσκω=ἀναπηδῶ, τινάσσομαι ἐπάνω
πέπονθεν=παρακείμενος τοῦ πάσχω
ἀναθρε+οπ+ος>ἀνθρε+οπ+ος>ἄνθρωπος
 τούτων τοίνυν ἓν καὶ τὸ τῶν ἀνθρώπων ὄνομα πέπονθεν, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ. ἐκ γὰρ ῥήματος ὄνομα γέγονεν, ἑνὸς γράμματος τοῦ ἄλφα ἐξαιρεθέντος καὶ βαρυτέρας τῆς τελευτῆς γενομένης.  
  Ὁ Πλάτων διά νά δώση καί ἕναν ὀντολογικόν ὁρισμόν τοῦ ἀνθρώπου λέγει ὅτι:
«ὁ ἄνθρωπος εἶναι ὄν δίπουν καί ἄπτερον». Καί πράγματι ἔτσι εἶναι. Τόν ἀκούει ὅμως καί ὁ Διογένης ὁ κυνικός ὁ ὁποῖος τί κάμει!  ξεπουπουλιάζει μίαν κότα καί περιφερόμενος περί τήν Ἀκαδημίαν τοῦ Πλάτωνος φώναζε: ἰδού ὁ ἄνθρωπος τοῦ Πλάτωνος. Ὁ Πλάτων ἐξηναγκάσθη νά ἀλλάξη τόν ὁρισμόν.
Δηλ. ὁ Σωκράτης μᾶς λέγει ὅτι διά νά χαρακτηρισθεῖ κάποιος ὡς ἄνθρωπος ὁφείλει νά ἔχη ὁρισμένα χαρακτηριστικά, ὁρισμένας ἰδιότητας, νά δύναται νά παρατηρῆ, νά ἐρευνᾶ,  νά μελετᾶ, νά σκέπτεται, νά συλογίζεται νά δύναται νά διακρίνη καί νά συγκρίνη. Π.χ ἄπαντες θά συμφωνήσωμεν εἰς τήν κάτωθι ἐρώτησιν! ἐάν εἰς κύων οὐρήσει εἰς κίονα τοῦ Παρθενῶνος ἤ εἰς κίονα τῆς Δ.Ε.Η διακρίνει πού οὐρεῖ; ὅλοι θά ἀπαντήσωμεν πῶς διά τόν κύνα, καί ὁ ἕνας κίων ἀλλά καί ὁ ἄλλος κίων τό ἴδιο τοῦ φαίνονται. Ἀλλά καί πάλιν θά συμφωνήσωμεν ὅτι ἐάν ἐκπαιδεύσομεν τόν σκῦλον,  αὐτός θά μάθη νά μήν οὐρεῖ εἰς τόν κίονα τοῦ Παρθενῶνος. Μήπως ὑπάρχουν ἄνθρωποι πού δέν μαθαίνουν;

Απόσπασμα
ΜΠΑΡΑΜΠΟΥΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ voicenews.gr    

Κυριακή, 20 Μαρτίου 2016

Όταν έχω εσένα



https://youtu.be/9qFpmuSfXAY

Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

Αχμέτ Νταβούτογλου και...Στρατηγικό Βάθος!


davutoglu

Γράφει η Δήμητρα Ρετσινά Φωτεινίδου, φιλόλογος – Μ.Α Πολιτικής Φιλοσοφίας Α.Π.Θ. υπεύθυνη Τομέα Γυναικών Π. Κ. Μακεδονίας Συνδέσμου Εθνικής Ενότητας  
Με τον όρο Στρατηγικό Βάθος μας έρχεται στο νου το έργο του πολιτικού, διπλωμάτη και νυν πρωθυπουργού της Τουρκίας Αχμέτ Νταβούτογλου. Με άλλα λόγια το Στρατηγικό Βάθος ονομάζεται Στρατηγική της Ισχύος και περιλαμβάνει τις επιδιώξεις ενός λαού και ενός κράτους για επιβίωση και κατ’ επέκταση για κυριαρχία ή έλεγχο σε καίριες γεωπολιτικές ζώνες ή σφαίρες επιρροής. Οι επιδιώξεις αυτές είναι πολιτικές, στρατιωτικές, οικονομικές και πολιτιστικές. 
Από τον Θουκυδίδη ως τον Ιμπν Χαλντούν (διάσημος Τυνήσιος μουσουλμάνος ιστορικός και κοινωνιολόγος του 14ου αιώνα με πιο γνωστό του έργο το «Muqaddimah» αλλιώς «Προλεγόμενα») και από τον Clausewitz ως τον Morgenthau το βασικό ερώτημα στο οποίο επικεντρώθηκαν οι διανοούμενοι που μελέτησαν την πορεία της πολιτικής ιστορίας και τη θέση των πολιτικών υποκειμένων μέσα σε αυτή την πορεία είχε σχέση με τον ορισμό της ισχύος, τις εκδηλώσεις της και την αλλαγή του άξονά της. Ο διάλογος περί δικαιοσύνης – ισχύος που εξελίχθηκε μεταξύ Σωκράτη και Θρασύμαχου στην «Πολιτεία» του Πλάτωνος εγκαινίασε μια από τις σημαντικότερες συζητήσεις της πολιτικής φιλοσοφίας, ενώ οι αναλύσεις του Θουκυδίδη του «Πελοποννησιακού Πολέμου» κατευθύνονταν προς την ανάδειξη της κεντρικής σημασίας της ισχύος ως στοιχείου της πολιτικής πραγματικότητας.  
Το δίκαιο δεν είναι κάτι δεδομένο. Δημιουργείται και επιβάλλεται από τις κοινωνικές και διεθνείς καταστάσεις. Ο Θρασύμαχος εκφράζει την Realpolitik, δηλαδή τη Ρεαλιστική Πολιτική εφόσον με «αναίδεια» δηλώνει μη …δίκαιος: «Τιθεται δε τους νόμους εκάστη η Αρχή προς το αυτή συμφέρον, δημοκρατία μεν δημοκρατικούς, τυραννίς δε τυραννικούς και αι άλλαι ούτως. ..Εν πάσαις ταις πόλεσιν ταυτόν είναι δίκαιον το της καθεστηκυίας αρχής συμφέρον». Ή αλλιώς δίκαιο είναι το του κρείττονος συμφέρον.  Επηρεασμένος και από τους αρχαίους Έλληνες συγγραφείς ο Ιμπν Χαλντούν επεξεργάστηκε τον κοινωνικό δεσμό μεταξύ των μελών μιας κοινωνίας ή ενός έθνους, ονομάζοντάς το Asabiyah και παρακολούθησε τα δυναμικά στοιχεία που προκαλούν την αλλαγή του άξονα στην πολιτική ισχύος. Με τον Μακιαβέλι και την νεώτερη Ρεαλιστική Πολιτική Σχολή η ισχύς είναι ανεξάρτητη από τις ηθικές, «χριστιανικές» θα λέγαμε, αξίες. 
Η Ρεαλιστική Σχολή σήμερα για τα εθνικά κράτη, με κυριότερο εκπρόσωπο τον Morgenthau, συνδέει την ισχύ με το συμφέρον και την κυριαρχία.  Η Ιδεαλιστική Σχολή προσπαθεί να δώσει μια νομική και αξιολογική διάσταση στις διεθνείς σχέσεις. Συναφείς όροι είναι ο γεωπολιτισμός, η γεωοικονομία, η γεωπολιτική και η γεωστρατηγική.  Η Ισχύς είναι ένα σύνολο αθροιστικό. Προέρχεται από την πρόσθεση των Σταθερών Δεδομένων (Ιστορία, Γεωγραφία, Πληθυσμός, Πολιτισμός) με τα Δυναμικά Δεδομένα (Οικονομική Ικανότητα, Τεχνολογική Ικανότητα, Στρατιωτική Ικανότητα). Αυτά πολλαπλασιάζονται με τη Στρατηγική Νοοτροπία, τον Στρατηγικό Σχεδιασμό και την Πολιτική - Πρακτική Βούληση. Έτσι έχουμε τον τύπο:
Ι(σχύς) = (ΣΔ + ΔΔ) χ (ΣΝ χ ΣΣ χ ΠΒ) 
Σύμφωνα με τον πολύ κ. Νταβούτογλου  τα κράτη δεν έχουν σταθερά σύνορα αλλά γεωπολιτικά προωθημένα όρια. Αυτά εν πολλοίς στηρίζονται στα στοιχεία που κληροδοτούν σε μια κοινωνία ο πολιτισμός και η ιστορία και παίζουν ρόλο στη διαμόρφωση του διεθνούς οράματος μιας χώρας. Έτσι συμβαίνει στην περίπτωση των Η.Π.Α. που με το όραμα της υπερδύναμης μετέτρεψε τον Ειρηνικό Ωκεανό σε γεωπολιτικό προωθημένο όριο ή καλύτερα σε χώρο νομικής – πολιτικής κυριαρχίας. Στην στρατηγική ορολογία υπάρχουν οι Κεντρικές Περιοχές (Core Areas) και οι Γεωπολιτικές Ζώνες Σύγκρουσης (Shatterbelt) . Τέτοιες ζώνες είναι για την Τουρκία συγκεκριμένες περιοχές των Βαλκανίων (FYROM, Κοσσυφοπέδιο, Βοσνία, Θράκη) του Έυξεινου Πόντου  και του Αιγαίου. Επιδίωξή της είναι να μη δεσμεύεται από τα σύνορα αλλά να δημιουργήσει προωθημένα όρια και έναν ορίζοντα, ώστε να εγκαθιδρύσει μια ολότητα μεταξύ των κεντρικών περιοχών και των νέων ζωνών με στρατηγική συνέπεια. 
Με την πτώση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τη δημιουργία των Βαλκανικών κρατών δημιουργήθηκαν γεωπολιτικά και πολιτισμικά κενά. Όμως οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί της Αλβανίας, του Κοσόβου,  των Σκοπίων, της Βοσνίας και της Θράκης είναι η βάση της πολιτικής επιρροής της Τουρκίας στα Βαλκάνια. Η  Τουρκία έχει ιστορική ευθύνη απέναντι στις ισλαμικές κοινότητες που αποτελούν τα οθωμανικά κατάλοιπα του ένδοξου παρελθόντος. (Φανταζόμαστε τώρα πόσο προς το συμφέρον της Τουρκίας είναι ο εποικισμός της Ελλάδας με συμπαγείς μουσουλμανικούς πληθυσμούς με τις πρόσφατες μεταναστευτικές ροές και μάλιστα σε περιοχές όπως η Μακεδονία και η Θράκη). 
Ο Αχμέτ Νταβούτογλου θεωρεί λάθος την προηγούμενη πολιτική της χώρας του, δηλαδή της εκκένωσης των Βαλκανίων με τη μετανάστευση των ισλαμικών κοινοτήτων στην Τουρκία.  Έπρεπε να υπάρχει η οθωμανική κληρονομιά στα Βαλκάνια(!) Οι Βόσνιοι και οι Αλβανοί είναι μουσουλμάνοι στην πλειονότητα και φυσικοί σύμμαχοι της Τουρκίας. Η Τουρκία επιδιώκει συμμαχίες με τουρκο – μουσουλμανικές μειονότητες που διαβιούν στην Βουλγαρία, Ελλάδα, Μακεδονία(sic) -έτσι ονομάζει τη FYROM- , Σαντζάκ (επαρχία Σερβίας), Κόσοβο, Ρουμανία. Στόχος της εξωτερικής της πολιτικής είναι η ισχυροποίηση της Βοσνίας και Αλβανίας και η δημιουργία διεθνούς νομικού πλαισίου για να θέσει υπό την προστασία της τις «εθνικές» μειονότητες των περιοχών που αναφέραμε. Ο Νταβούτογλου αναφέρει χαρακτηριστικά: «Η Τουρκία πρέπει να έχει το δικαίωμα παρέμβασης στα ζητήματα που αφορούν τις μουσουλμανικές μειονότητες των Βαλκανίων. Η νομιμότητα της επέμβασης στην Κύπρο(!), που αποτελεί ένα εντυπωσιακό παράδειγμα στη σύγχρονη εποχή, κατέστη δυνατή εντός ενός τέτοιου είδους νομικού πλαισίου». 
Η ζώνη ασφαλείας στην Ανατολική Θράκη είναι απαραίτητο, για το συμφέρον της Τουρκίας, να επεκταθεί δυτικότερα. Να δημιουργηθούν «ομπρέλες ασφαλείας» στην περιφέρεια με στόχο την εξισορρόπηση του ρωσικού παράγοντα. Ομπρέλες ασφαλείας ο συγγραφέας θεωρεί τα κράτη Αλβανία, Βοσνία, FYROM. Τα τεχνητά συνορα ή παραπετάσματα δεν τα παραδέχεται. Τέτοιο τεχνητό παραπέτασμα νομίζει τον γεωστρατηγικό χώρο  μεταξύ Καυκάσου και Ανατολικής Μικράς Ασίας.  Η ρωσική διείσδυση και διεκδίκηση του Καρς, Αρνταχάν και Στενών Δαρδανελλίων οδήγησε την Τουρκία στην αγκαλιά του ΝΑΤΟ (ένταξη 1952).  Από την άλλη πλευρά, ο χώρος της Μέσης Ανατολής αποτελεί για την Τουρκία μια κοινωνικοπολιτική ενότητα στη βάση της ισλαμικής θρησκείας και της κοινής ιστορικής κληρονομιάς των Οθωμανών.  
Για το Αιγαίο ο Νταβούτογλου αισθάνεται λυπημένος που η Τουρκία δεν άδραξε την ευκαιρία με το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και ενώ η ίδια ήταν ο …επιτήδειος ουδέτερος, να αρπάξει τα Δωδεκάνησα. Το 1944 όταν οι Γερμανοί αποχωρούν από τα Δωδεκάνησα προτείνουν στην τουρκική κυβέρνηση την κατάληψή τους. Όμως η Αγγλία έχει άλλη γνώμη. Μεταξύ Ιταλών και Συμμάχων (Αγγλων κλπ) έγιναν συνομιλίες στο Παρίσι. Τότε η Τουρκία έμεινε εκτός λείας. Στις 10 Φεβρουαρίου 1947 τα Δωδεκάνησα επιδικάζονται στην Ελλάδα με προϋπόθεση αποστρατικοποίησης.  Ο Νταβούτογλου θεωρεί στρατηγική αμέλεια την απεμπόληση του ελέγχου των νησιών του Αιγαίου στα παλαιότερα χρόνια. 
Όσο για τα χωρικά ύδατα έχει να μας πει τα εξής: Αν ορίζονται στα 6ν.μ. τότε η Ελλάδα έχει 35% κυριαρχία και το 56% είναι Ανοιχτή Θάλασσα (διεθνή ύδατα). Αν επεκταθεί στα 12ν.μ. σύμφωνα με τη Συμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας (1998) τότε η Τουρκία δεν θα έχει πρόσβαση στο Αιγαίο χωρίς την άδεια της Ελλάδας. Το ποσοστό ανοιχτής θάλασσας θα υποχωρήσει στο 26% του Αιγαίου, η ελληνική κυριαρχία θα γίνει 63,9% και η τουρκική 10%. Θα πρόκειται για στρατηγική πολιορκία εκ μέρους της Ελλάδας αν αποκτήσει ισχύ η θέση των 12 ναυτικών μιλίων. Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη πως η οικονομική δραστηριότητα της Τουρκίας (το 88% του εξωτερικού εμπορίου) γίνεται μέσω θαλασσίων μεταφορών και το 65% διασχίζει το Αιγαίο. 
Συνοψίζοντας θα λέγαμε πως το γεωπολιτικό βάθος, ο ισλαμικός κόσμος, η διεθνής στρατηγική δραστηριότητα, οι θετικές για τους Τούρκους δημογραφικές αλλαγές που παρατηρούνται προς όφελος των μουσουλμανικών μειονοτήτων των δυτικών χωρών, η θολή κατάσταση με τις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο με την παρουσία του ΝΑΤΟ εν έτει 2016 κ.ά. αποτελούν φαρμακερά βέλη στη φαρέτρα της Τουρκίας. 
http://www.voicenews.gr



Σάββατο, 12 Μαρτίου 2016

Θρησκεία


Οι άνθρωποι μπορεί να καυγαδίσουν για τη θρησκεία τους, να γράψουν ή να πολεμήσουν γι’ αυτήν. Μπορεί να κάνουν οτιδήποτε παρά να ζήσουν σύμφωνα με αυτήν..

Ινδιάνικη παροιμία


«Όταν τα Χλωμά Πρόσωπα θα έχουν μεταμορφώσει όλη τη γη, το νερό και τα δάση σε χρήματα, θα συνειδητοποιήσουν ότι τα χρήματα δεν τρώγονται».

100 Years


Ο Serj Tankian, τραγουδιστής των περίφημων System Of A Down κυκλοφόρησε το τραγούδι «100 Years» αφιερωμένο στα θύματα από τη γενοκτονία των Αρμενίων από το Οθωμανικό κράτος.



https://youtu.be/ijutthiyD2U


Παρασκευή, 11 Μαρτίου 2016

Utopian Land"



https://youtu.be/yIDoJ9aLWRo

We are the rise in the rising sun
dance with us and have some fun
We are the rise in the rising sun
join with us for aUtopianLand
Πλανήτης Γη  2016  -
ότι και αν κάνουν
η γένια μας θα τ' αντέξει
την προσφυγιά την έζησα μικρός
κοιτάζω πίσω μα προχωράω εμπρός
Σκούμε το πρωί - τσατεύω τα παιδία
Πέραμ' άψιμον και αχπάσταμε σην Ουτοπίαν
Σα ούτον κόσμον κ' εύραμε στερέα
πάμε χαλάνουμε εκές σ εναν μερέαν

(μτφ. Ποντιακών: Σηκώνομαι το πρωί - ανταμώνω τα παιδιά/Παίρνουμε φωτιά και ξεκινάμε για την Ουτοπία/Σε αυτόν τον κόσμο δεν στεριώσαμε/Πάμε εκεί σε άλλη μεριά να κάνουμε χαμό)                     

We are the rise in the rising sun
dance with us and have some fun
We are the rise in the rising sun
join with us for a UtopianLand
Xοπ χοπ
τεμέτερον χιπ  χοπ
πέραμε εισιτηρια
και πάμε στο αεροπόρτ
δυο ώρας αναμένουμε το airbahal
βγάλω τα στύπα  και ο Κότσον πα έβγαλεν το μπουκάλ
χοπ σαλούτ παρακάθα και ποτία
πίνουμε βότκας κι η γιάγια μ΄ γαβουρεύει χαψία
στ΄αεροπλάνο εσέβαμε με τ΄αχπαστόν
αδά νυχτών κι ακεί που πάμε ξημερών

(μτφ. Ποντιακών: χοπ χοπ/το δικό μας το χιπ-χοπ/πήραμε τα εισιτήρια/και πάμε στο αεροδρόμιο/δύο ώρες περιμένουμε την airbahal/βγάζω τουρσιά και ο Κώστας έβγαλε το μπουκάλι/χοπ χαιρετάμε παρέα και ποτά πίνουμε βότκα και η γιαγιά μου ψήνει τους  γαύρους  στο αεροπλάνο μπαίνουμε με τον χορό της νύφης εδώ νυχτώνει και εκεί που πάμε ξημερώνει)

We are the rise in the rising sun
dance with us and have some fun
We are the rise in the rising sun
fight with us for aUtopianLand
Αδά  νυχτών κι ακεί που πάμε ξημερών
ξημερών
Αδά  νυχτών κι ακεί που πάμε ξημερών
Κι ακει, κι ακει  κια ακει π
κι ακεί που πάμε ξημερών

(μτφ. Ποντιακών: Εδώ νυχτώνει κι εκει που πάμε ξημερώνει ξημερώνει/Εδώ νυχτώνει κι εκεί που πάμε ξημερώνει/Ξημερώνει/Κι εκεί, κι εκεί, κι εκεί/Κι εκεί που πάμε ξημερώνει)

We are the rise in the rising sun
dance with us and have some fun
We are the rise in the rising sun
join with us for a UtopianLand
We are the rise in the rising sun
dance with us and have some fun
We are the rise in the rising sun
join with us for a UtopianLand

http://news247


Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2016




https://youtu.be/cWmag1kxQfo

Μικρός πρίγκιπας


Αν χωρούσα κι εγώ
στο μικρό σου πλανήτη
αν ζητούσες να 'ρθω
να μην σ' έχει η λύπη

Τον παλιό μου εαυτό
θα τον άφηνα πίσω
τον κρυμμένο ουρανό
της καρδιάς σου να ζήσω

Στο μακρινό σου το αστέρι
να μου κρατάς σφιχτά το χέρι
         μικρέ μου πρίγκιπα κοιμήσου     (2)
κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου

Αν ζητούσες να 'ρθω
στο μικρό σου τ' αστέρι
αν μπορούσα να δω
της ψυχής σου τα μέρη

Θα νικούσα το εγώ
που εδώ με κρατάει
έναν κόσμο να βρω
και τους δυο να χωράει

Στο μακρινό σου το αστέρι
να μου κρατάς σφιχτά το χέρι
        μικρέ μου πρίγκιπα κοιμήσου    (3)
κι εγώ θα μείνω εδώ μαζί σου