Σάββατο, 25 Δεκεμβρίου 2010

Το γυφτάκι


http://www.youtube.com/user/AlexandrosPh

Νεογέννητο βλαστάρι λερωμένο
στα απόνερα του κόσμου ξεπλυμένο,
δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει
γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει,
δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει
γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει,
γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει
δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει.

Γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι
να φας ένα κομμάτι απ το καρβέλι,
κι αυτό, σαν πιθηκάκι μαθημένο
δαγκώνει το χαλκά που είναι δεμένο,
γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι
να φας ένα κομμάτι απ το καρβέλι,
να φας ένα κομμάτι απ το καρβέλι
γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι.

Το βράδυ, στη μεγάλη την πλατεία
το πιάσανε να κάνει επαιτεία,
σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες
που μοιαζαν περισσότερο μ αρτίστες,
σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες
που μοιαζαν περισσότερο μ αρτίστες,
που μοιαζαν περισσότερο μ αρτίστες
σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες.

Γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι,
ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη,
γυφτάκι, δύο πήχες όλο κι όλο
ποιος σου μαθε της ζητιανιάς το ρόλο,
γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι,
ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη,
ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη,
γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι.

Αφέντη, αν μου δώσεις δυο δραχμούλες
θα κάνω δεκαπέντε κωλοτούμπες,
αφέντη, αν μου δώσεις και τσιγάρο
θα κάτσω σαν μαϊμού να το φουμάρω,
αφέντη, δώσε δύο δραχμούλες
και θα κάνω δεκαπέντε κωλοτούμπες,
αφέντη, αν μου δώσεις και τσιγάρο
θα κάτσω σαν μαϊμού να το φουμάρω.

Αφέντη που με βάζεις και χορεύω,
εσύ με έμαθες να ζητιανεύω,
εσύ με έμαθες να ζητιανεύω,
αφέντη που με βάζεις και χορεύω.

Το ζεϊμπέκικο της( εξουσίασ) αλήθειας


http://www.youtube.com/user/diavaths

Της εξουσίας τα σκολειά σού τά πανε παιδεία
και των εμπόρων τα σκαλιά σού τά παν εκκλησία
Μα λέξη δε σού είπανε
και σκόπιμα σού κρύψανε
το ζεϊμπέκικο του νου που φέρνει ελευθερία
γιατί το ξέρουνε καλά κρυμμένη είν η ουσία
Οι μεν σού τάζουνε στη γη οι άλλοι στα ουράνια
και της ελπίδας τίμημα περίσσια περηφάνια
Κι οι μάγκες εκ του ασφαλούς έχουνε πονηρέψει
γιατί δε γύρισε κανείς ρέστα να τούς γυρέψει
Μες στο μυαλό σου όποιος μπει σε κάνει ό,τι θέλει
κι αντί για ζεϊμπέκικο χορεύεις τσιφτετέλι
σαν την αρκούδα με τριχιά
στου κόσμου το παζάρι
και γίνεται η αλήθεια σου λιμαρισμένο ζάρι
Και το κελί που σ έριξαν, σαν τη θηλιά στενεύει
το βολεμένο σου μυαλό άλλο κελί γυρεύει
Γυρεύει μεγαλύτερο, γεμάτο με καλούδια
κι εμένα απ έξω σαν τρελό
λεύτερα να σού τραγουδώ
της φυλακής τραγούδια
της φυλακής που σ έριξαν γεμάτη με καλούδια
Στα λεύτερα τα βήματα
χαίρεται ο θεός χορεύει ένας άνθρωπος, απλά αληθινός
Άκου λοιπόν το μυστικό, κι αγάπα την ουσία
να δεις πως τούτος ο χορός είναι αυτογνωσία
κι άντε να δούμε ύστερα πώς θά χουν εξουσία.....

Ξένος


http://www.youtube.com/user/sargiorgos

Φεύγω μες τον κόκκινο ουρανό
μπροστά μου αλητεύουν όσα χάσαμε
μη ρωτάς δε ξέρω να σου πω
αγάπη είναι ότι δεν ξεχάσαμε
Μέσα στο θαμπό μου το γυαλί
αρώματα μπερδεύονται ανείπωτα
πές μου τι πονάει πιο πολύ
η αγάπη η τρελή ή αυτό το τίποτα

Ξένος μες τους δρόμους θα χαθώ
στα χείλη μου γυρνάς σα σκορπια νότα
συντροφιά μου η μοναξιά μου
φεύγω μες τα κίτρινα τα φώτα
Ξένος μες τους δρόμους θα χαθώ
στα χείλη μου γυρνάς σα σκόρπια νότα
κι είσαι χιόνι που δε λιώνει
φεύγω μες τα κίτρινα τα φώτα

Δε χωράω απόψε πουθενά
αγάπη δίχως σώμα δώρο άδωρο
φεύγω ρίχνω πίσω μου ένα γεια
στο τίποτα το γκρίζο το αδιάφορο

Μέσα στου μυαλού μου τα κενά
παλιό φιλμάκι έτσι εμφανίζεσαι
βρίσκεις πάντα τρόπο και περνάς
με αλκοόλ σε διώχνω και εξατμίζεσαι

Ξένος μες τους δρόμους θα γυρνώ
στα χείλη μου γυρνάς σα σκόρπια νότα
συντροφιά μου η μοναξιά μου
φεύγω μες τα κίτρινα τα φώτα

Σκέψου


http://www.youtube.com/user/sargiorgos

Απόψε που κολάς στο τζάμι το πρόσωπό σου
Και ψάχνεις τι έχει μείνει πια τι είναι δικό σου
Και τρέχεις σα σκυλί πιστό και φτύνεις αίμα
Για μια σταλιά φθηνή ζωη για ένα ψέμμα

Κυλάει ο καιρός αργά στο δε βαριέσαι
Και κρύβεσαι μέσα στα μπαρ για να ξεχνιέσαι
Και ψάχνεις στα χαμένα όνειρο να νοιώσεις
Στη ζάλη απ τον εαυτό σου να γλυτώσεις

Σκέψου
Ποιος κλέβει λίγο λιγο τη ζωή σου σκέψου
Αν κάποιος άλλος ζει μες το κορμί σου σκέψου
Κοιτάζεις μουδιασμένος και δε λές μια λέξη
Τι έχει φταίξει
Εδώ εινόλα ακόμα εδώ
Πονάει το όνειρο εδώ
Κι όλα αυτά που δεν έρχονται
Εδώ εινόλα ακόμα εδώ
Μην κάνεις πίσω εδώ
Μέχρι το τέλος εδώ
Σκέψου

Φυσάει ο βοριάς τρελά και βρέχει αστέρια
Τι έχεις πάθει και κατέβασες τα χέρια
Για πες μου αν χτυπάει ακόμα η καρδιά σου
Ελλάδα που σκοτώνεις έτσι τα παιδιά σου

Απόψε που ο καιρός κρυφά παραμονεύει
Η αυλή κι η γειτονιά η παλιά σου ζωντανεύει
Και τρέχουνε ανάγκες και ευθύνες χίλιες
Στην τρέλα σου ψάξε να βρεις τις Θερμοπύλες

ΣΚΕΨΟΥ..

Κι όμως τα χρήματα υπάρχουν!

Κι όμως τα πράγματα ειναι απλά.Κι όμως τα χρήματα υπάρχουν!Μόνο που απ' ότι φαίνεται κανείς δεν τολμάει ,ή δεν θέλει να απλώσει χέρι.Φαίνεται πως μόνο τα χρήματα των μικρομεσαίων και των φτωχών έχουν πέραση στα κρατικά ταμεία.Κι οτι τα χρήματα που είναι παρκαρισμένα στις offshore εταιρείες είναι πέτσινα.Γιατί άραγε;
Μήπως γιατί το "νόμιμον είναι και ηθικόν";Και στην τελική τι καταλήγει να είναι νόμιμο;Απλά αυτό που αποφασίζει μια παρέα πάμπλουτων και άρα πανίσχυρων,που "επηρεάζει" με διάφορους τρόπους τους εκάστοτε κυβερνώντες;Οσο για τους υπόλοιπους, βοήθειά μας...
Είναι καθαρό πως το πρόβλημα με τις εταιρείες αυτές δεν είναι μόνο Ελληνικό.Απο εκτιμήσεις που έχουν γίνει, το 35% του Παγκόσμιου ΑΕΠ, τζιράρεται από 500000 offshore εταιρείες διεθνώς!!Όμως η κατάσταση της Εληνικής οικονομίας , βάζει το θέμα επιτακτικά πρώτα για μας, εδώ και τώρα.
Είναι γνωστό πως υπάρχουν 10000 ελληνικές offshore(!!!), των οποίων η δραστηριότητα και τα περιουσιακά στοιχεία ΔΕΝ φορολογούνται(η όποια προβλεπόμενη φορολογία ξεπερνιέται από τις εξαιρέσεις που υπάρχουν).Επίσης ο αριθμός τους σαν ποσοστό του παγκόσμιου συνόλου(2%) είναι τεράστιος, σε σχέση με τον πληθυσμό αλλά και το μέγεθος της ελλ.οικονομίας. Μέσω αυτων των 10000 εταιριών νόμιμης φοροδιαφυγής γίνεται ετήσιος τζίρος 500 δις ευρώ!!!Ενώ σύμφωνα με τους FT,«οι Ελληνες εκτιμάται ότι έχουν περισσότερα από 25 δισεκατομμύρια ευρώ σε υπεράκτιους (off shore) τραπεζικούς λογαριασμούς»!Δηλαδή πάνω από το 10% του συνόλου των καταθέσεων που ήταν το 2008 217 δις! Τα νούμερα είναι εξοργιστικά αν σκεφτεί κανείς ότι πάρα πολλοί έχουν πάνω από μία offshore(μία για ακίνητα,μία για εμπορικούς διακανονισμούς,μία για χρηματιστηριακές συναλλαγές κλπ.), και οτι οι πιό πολλές "μικρές" offshore έχουν στην κατοχή τους μόνο ακίνητα και πολυτελή στοιχεία,για να αποφεύγουν το πόθεν έσχες. ΠΟΥ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΜΟΝΟ ΣΤΙΣ OFFSHORE , TO 10% TΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ!!!
Και όμως, εμείς εδώ ΔΗΘΕΝ ψάχνουμε σε άδειες τσέπες για μερικές δεκάδες εκατομμύρια και πουλάμε θλίψη σε απελπισμένους οτι τάχα δεν υπάρχει ρευστό!
Γιατί άραγε;
Πως γίνεται σε μια τόσο δύσκολη κατάσταση να μην είναι υποχρεωτική η δήλωση ιδιοκτησίας offshore;
Πώς γίνεται το καταρρέον φορομπηχτικό για τους φτωχούς κράτος να μην "βλέπει" κάν πολυτελή περιουσιακά στοιχεία και καταθέσεις πολλών εκ.ευρώ που υπάρχουν εκεί και βγάζουν μάτι εδώ;Και που πολλές φορές είναι προϊόν παράνομων δραστηριοτήτων;
Πως γίνεται όταν ζητούν όλοι εν χορώ μέτρα κατά των μισθών και των συντάξεων και η χώρα απειλείται από χρεοκοπία, να μην έχει γίνει νόμος όπου η φοροδιαφυγή τουλάχιστον μεγάλης κλίμακας, να θεωρείται κακούργημα;
Πως γίνεται σήμερα το κράτος να ανέχεται εταιρείες να εισάγουν π.χ. πρώτες ύλες μέσω offshore θυγατρικών υπερτιμολογημένα, έτσι ώστε να παρουσιάζουν τελικά ζημίες και να αποφεύγουν νόμιμα τους φόρους;(και πολλά άλλα κόλπα)
Πως γίνεται στην εποχή του "πολέμου κατά της τρομοκρατίας" όπου κάμερες τοποθετούνται ακόμη και στις τουαλέτες , και στα αεροδρόμια σου βάζουν χέρι παντού, κάποιοι να μένουν σε πολυτελή σπίτια που δεν είναι κανενός;(Οι μετοχές λέει ανήκουν στον κομιστή,το περιουσιακό στοιχείο πουθενά; )Να κινούνται με γιώτ που "δεν ξέρουν" τον κάτοχο, και δεν δηλώνουν με τι χρήματα προκαλούν τους υπόλοιπους που πρέπει να κάνουν θυσίες, γιατί πρέπει να προστατεύονται τα προσωπικά τους δεδομένα;
Πως γίνεται στην Ελλάδα της διαφθοράς και των σκανδάλων, όπου το βρώμικο χρήμα έχει γίνει πια θεσμός, να μην παίρνονται μέτρα τουλάχιστον για να σταματήσει αυτή η χυδαία νομότυπη διευκόλυνση που προσφέρουν οι offshore πρός τους γνωστούς άγνωστους απατεώνες;
Να μας έχουν ζαλίσει με τις εξεταστικές επιτροπές -που υπάρχουν μόνο για το σώου των δελτίων ειδήσεων-,και να μην κάνουν κάτι για να μπλοκάρουν τον μόνιμο ασφαλή και "νόμιμο" τρόπο παρκαρίσματος των κλεμμένων, και τον σίγουρο και εύκολο τρόπο διαφυγής των απατεώνων.
Πως γίνεται τελικά,τόσα βράδια απο τότε που άλλαξε η κυβέρνηση και όλα τα περί χρέους βγήκαν στη φόρα, στα δελτία ειδήσεων, η λέξη offshore να είναι περίπου απαγορευμένη;
Να σας πω εγώ πως;Κανένας δεν βάζει τα χεράκια του να βγάλει τα μάτια του.Και ένας πολύ μεγάλος αριθμός πολιτικών,δημοσιογράφων, πλουσίων , επιχειρηματιών κλπ, που διαπλέκονται μεταξύ τους και βρίσκονται κατά περιόδους σε κρίσιμα πόστα εξουσίας, έχουν οι ίδιοι offshore εταιρείες.ΚΑΙ ΕΔΩ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΜΕΤΩΠΙΚΗ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΕ ΜΑΣ! Δεν γίνεται αλλιώς.Ούτε μπορείς να ζητάς ας πούμε 50 ευρώ το μήνα μείωση απο χαμηλόμισθους για να βάλεις 10 εκ στο ταμείο, και να κάνεις πως δεν βλέπεις, σε όλα αυτά.
Και δεν είναι μόνο οι offshore.
«Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ευρισκόμενο εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας, μπορεί να διαλέξει τον τόπο της έδρας προς όφελός του, δηλαδή όπου είναι χαμηλότερη η φορολογία μέσα στην Ένωση», είπε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στην υπόθεση Cadbury-Schweppes και Βρεττανίας. Και βάσει αυτής της απόφασης η Βουλγαρία και η Κύπρος γέμισαν ελλ.εταιρείες που φοροδιαφεύγουν νόμιμα και δεν ανοίγει μύτη.Και από τότε που άρχισε η κουβέντα περί χρεοκοπίας, καταθέσεις μεταφέρονται προς φορολογικούς παραδείσους και λογαριασμούς που έχει ανακαλύψει ο καπιταλισμός, για να προστατέψει αυτούς που δημιούργησαν την κρίση.Και τελικά, αν κτύπα ξύλο χρεοκοπήσουμε, μόνο οι μικροκαταθέτες και οι φτωχοί θα πληρώσουν τη νύφη.Όλοι οι άλλοι θα είναι άφαντοι.

Η Ελλάδα αλλά και ο Κόσμος όλος πρέπει να απαιτήσει να σταματήσει εδώ και τώρα το αίσχος των offshore.Η Αγγλία ήδη ξεκίνησε στέλνοντας προειδοποίηση για φορ.συντελεστή 10%, υπέρογκα πρόστιμα μέχρι το 100% των περιουσιακών της εταιρείας, και απειλώντας με ποινικές διώξεις κακουργηματικού χαρακτήρα!
Τρόποι υπάρχουν για να κοπεί ο βήχας σε όλους αυτούς που έχουν μάθει το κόλπο.Μόνο εγώ μπαίνοντας σε διάφορα forum, είδα προτάσεις πολύ έξυπνες από φοροτεχνικούς και δικηγόρους.Όμως πόσο εύκολο είναι κάποιος να καταγγείλει, να αποκαλύψει η να καθήσει στο σκαμνί τον ίδιο του τον εαυτό;Ιδού η απορία.
Όταν όμως ζητούν κατανόηση της κατάστασης από αυτούς που σαν μ@.@κες. πληρώνουν πάντα το λογαριασμό, ας δείξουν ότι την κατανοούν κάπως κι αυτοί.Ας δείξουν ότι θέλουν να σπάσουν αυγά εκεί που πρέπει, και εννοώ όλους αυτούς τους πλούσιους απατεώνες που νομίζουν πως μπορούν να γελάνε σε βάρος όλων των υπολοίπων εσαεί.
Γιατί η οργή στούς δρόμους μεγαλώνει, και μεγαλώνει κάθε μέρα με ρυθμούς εξωφρενικούς.

Υ.Γ.1 Ξέρετε οτι η γνωστή Cosco του λιμανιού, δεν είναι η Κινέζικη, αλλά offshore με μετόχους τους Κινέζους(με 41%);

Υ.Γ.2 Μερικές σύντομες σημειώσεις για τις offshore.
- Δεν υπάρχει τεκμήριο απόκτησης (πόθεν έσχες) ακινήτου.
- Aποφυγή φορολογικών επιβαρύνσεων
- Aποφυγή διεκδικήσεων συζύγων σε περίπτωση διαζυγίου
- Σε περίπτωση κληρονομικής διαδοχής, δωρεάς, γονικής παροχής ή μεταβίβασης του ακινήτου ο νέος ιδιοκτήτης του ακινήτου θα λάβει το σύνολο των μετοχών και δεν θα καταβάλλει φόρο μεταβίβασης, κληρονομιάς, γονικής παροχής ή δωρεάς
-Ολοκληρωτική απόκρυψη προσωπικών στοιχείων.

-Ο φορολογικός νόμος 3522/2006 προβλέπει ότι οι offshore εταιρείες που κατέχουν ακίνητα τα οποία δεν χρησιμοποιούν ή δεν ενοικιάζουν, απαλλάσσονται από την υποχρέωση τήρησης βιβλίων από την 1/1/2007.

- Ακόμα και όσοι δηλώνουν στο πόθεν έσχες την ύπαρξη κάποιας offshore εταιρείας, στην πραγματικότητα δεν δηλώνουν τίποτα. Γιατί; Για τον απλούστατο λόγο ότι μια offshore μπορεί να έχει κεφάλαιο 5.000 ευρώ, το οποίο δηλώνεται στο πόθεν έσχες, και στην offshore να έχουν μεταβιβαστεί ακίνητα ή άλλα περιουσιακά στοιχεία αξίας εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία φυσικά μένουν στο σκοτάδι.
-Σε κάποιες από τις "χώρες" αυτές οι offshore είναι πιο πολλές απο τους κατοίκους.
Γιώργος Σαρρής

http://www.youtube.com/user/jackbershon

Πέμπτη, 23 Δεκεμβρίου 2010

Γκόλεμ

Πολλοί διερωτώνται πώς είναι δυνατόν σήμερα, στην εποχή των διαστημικών ταξιδιών, ο άνθρωπος στην πλειοψηφία του να είναι καθηλωμένος σε καταστάσεις του μακρινού παρελθόντος.
Διερωτώνται πώς είναι δυνατόν ο άνεργος να ψηφίζει το ίδιο κόμμα με τον μεγαλοεπιχειρηματία και ο μικροσυντιαξούχος το ίδιο κόμμα με το χρηματιστή και τον τραπεζίτη.

Πώς είναι δυνατόν αυτός που βιώνει την αδικία στο πετσί του και αγανακτεί να επανεκλέγει ξανά και ξανά αυτόν που θα την διαιωνίσει και το ξέρει αυτό.

Ίσως την απάντηση να μπορούσαμε να τη βρούμε, τουλάχιστον μια όψη της, διερωτώμενοι γιατί ένας εξαρτημένος από ουσίες ή συνήθειες άνθρωπος, ενώ γνωρίζει και βιώνει τις συνέπειες της εξάρτησής του, ενώ ξέρει την πηγή και την αιτία της κακοδαιμονίας του, αδυνατεί τις περισσότερες φορές να απεξαρτηθεί;

Γιατί ακόμη και ένας ιδιαίτερα ταλαιπωρημένος από την εξάρτησή του άνθρωπος που έχει καταφύγει σε θεραπευτήρια και έχει υποστεί επώδυνες θεραπείες απεξάρτησης, εξερχόμενος προσωρινά απεξαρτημένος, αρκετές φορές επανακάμπτει στις ίδιες καταστάσεις, ενώ δηλώνει ότι δεν το θέλει και τον έχουν προειδοποιήσει και το ξέρει ότι μπορεί και να είναι μοιραία η επανάκαμψη αυτή;

Μια από τις πιο αξιόλογες ταινίες του βωβού κινηματογράφου είχε τίτλο: το Γκόλεμ.

Μίλαγε για τα φαντάσματα που δημιουργούμε όταν πολλοί άνθρωποι σκεφτόμαστε ίδια ή παρόμοια,
Η σκέψη είναι ενέργεια. Όταν αθροιστούν πολλές όμοιες σκέψεις παράγεται ενέργεια ικανή να ζωογονήσει μια άυλη ενεργειακή οντότητα, η οποία μπορεί να μας κουμαντάρει.
Άνθρωποι με ειδικές αντιληπτικές ευαισθησίες, εκ γενετής, ή λόγω και βλάβης των αντιληπτικών οργάνων τους, ισχυρίζονται ότι βλέπουν τα φαντάσματα αυτά.
Μιλάνε για εθνικά γκόλεμ με διαφορετικές μορφές για κάθε έθνος, ανάλογα με τις εθνικές ιδεοληψίες τους.

Στη δραστηριότητα των φαντασμάτων αυτών, ίσως, οφείλεται και η αλλαγή της προσωπικότητας που βιώνουμε αρκετοί όταν βρεθούμε σε μαζικές πορείες ή συγκεντρώσεις με κοινό προσανατολισμό των μελών τους.

Το ίδιο συμβαίνει και όταν ο ίδιος άνθρωπος σκέφτεται επί μακρόν το ίδιο, διακατέχεται επί μακρόν από την ίδια επιθυμία. Ζωογονεί το προσωπικό του γκόλεμ που τον κουμαντάρει.
Το ατομικό γκόλεμ αποζητώντας περαιτέρω ενέργεια για την αυτοσυντήρησή του ωθεί τον «ξενιστή» του στην περαιτέρω παραγωγή της ενέργειας που το τρέφει καθηλώνοντάς τον στις ίδιες συνήθειες και εξαρτήσεις που την παράγουν.

Το ίδιο συμβαίνει και με το συλλογικό γκόλεμ. Για να συντηρηθεί σε ζωή και να δυναμώσει απαιτεί συνεχή παραγωγή ενέργειας.

Πόσοι άνθρωποι κατά καιρούς δεν διερωτώνται για ξαφνικές σκέψεις από το πουθενά, για σκέψεις που τους καταλαμβάνουν μερικές φορές, σκέψεις που νοιώθουν ότι δεν είναι δικές τους.
Και πόσοι άνθρωποι κατά καιρούς δεν βρίσκονται στη δυσάρεστη θέση να διαπράττουν ακόμη και εγκλήματα, όταν σε μια δύσκολη περίοδο της ζωής τους εξασθενούν οι μηχανισμοί άμυνάς τους και γίνονται έρμαια του συλλογικού μας γκόλεμ,
αναλαμβάνοντας αυτοί μόνοι τους το βάρος μιας ευθύνης που εκτρέψαμε όλοι μας, το βάρος μιας πράξης για την οποία ηθικοί αυτουργοί είμαστε όλοι μας.

Μήπως αυτή είναι και η βάση της ρήσης «αμαρτίες γονέων παιδεύουσιν τέκνα»;

Το αρχικό ερώτημα, λοιπόν, είναι πώς προστατευόμαστε και τελικά πώς απαλλασσόμαστε από τα ατομικά και συλλογικά ενεργειακά φαντάσματα που έχουμε εκτρέψει για τόσο καιρό;
agisgios2.blogspot.com

Ας ονειρευτουμε έναν άλλο καινούργιο κόσμο

Λένε πως τα όνειρα και τα οράματα, είναι ο σπόρος της πραγματικότητας.Και έτσι είναι.Οτι ονειρεύεσαι θα γίνεις.Εκτός αν ονειρεύεσαι να γίνεις πλούσιος, βεζίρης στη θέση του βεζίρη.Εκεί έχει μεγάλη ουρά κι οι θέσεις είναι όλες πιασμένες.Αστο, πάρτο αλλιώς γιατί δε θα βρούμε..., βρήκαμε.
Απ την αρχή λοιπόν.Ας δούμε την καινούργια μας ζωή.Την ουσιαστική, την αληθινή, την γεμάτη, όχι την κούφια που μας πουλάνε.Ας ονειρευτουμε έναν άλλο καινούργιο κόσμο.Εναν κόσμο με φάτσες χαμογελαστές , που η χαρά της ζωής θα τρέχει απο μέσα μας σαν ποτάμι και θα ξεχειλίζει στο δρόμο.Τότε που ο καθένας θα βάζει κάθε μέρα στο μυαλό του τι δημιουργικό και όμορφο να κάνει για να το χαρίσει στους άλλους δηλαδή στον εαυτό του.Ετσι για ένα μπράβο κι ένα αδερφικό χτύπημα στην πλάτη!Εναν κόσμο απλό, που οι άνθρωποι θα χαιρετιούνται στο δρόμο,"γειά σου ρε Γιάννη" 'γειά σου Μαράκι μου', "γειά σου Σιλένα","γειά σου Χρηστάρα μου".Τότε που χωρίς άγχη περιττά, θα κλείνουμε τα μάτια, θα παίρνουμε βαθιά ανάσα και θα λέμε "...πάει πέρασε, αυτό ήτανε"
Σπόρος λοιπόν το όνειρο.Ας βρούμε χώμα κι ας διαλέξουμε καιρό.Όλα είναι εδώ.Κι όλα αρχίζουν ν'αλλάζουν.Ολα αρχίζουν ν'αλλάζουν.Ναι εδώ μέσα στο σκοτάδι!
Γιώργος Σαρρής

Η μπαλάντα του μαλάκα


http://www.youtube.com/user/sargiorgos

Με τον καφέ στο χέρι φεύγω σφαίρα στη στάση
να τρέξω να προλάβω λεωφορείο και μετρό
με σπρώχνουνε και σπρώχνω, μα ποιός δίνει βάση
μια κόλαση η πόλη κι ένα άγχος τρελό
Τ'ακούω στο γραφείο, δυό λεπτά αργοπορία
και φτύνω πάλι αίμα το πλάνο να βγεί
Πουλάω αγοράζω, σκέτη μονοτονία
κυλάει η ζωή σαν ψέμα κι άκρη ποιός θα βρεί

Κι εγώ εδώ να νιώθω όλο και πιο μαλάκας
που όλο εγώ πληρώνω το λογαριασμό
με την ψυχή στο στόμα μια ζωή της πλάκας
κι απόψε τάχω πάρει και θα εκραγώ,θα εκραγώ

Κι απόψε δεν σε είδα, χρόνος δεν περισσεύει
μας έχει πάρει η μπάλα και μας πάει γκρεμό
βρεγμένη θες σανίδα, ρε ψυχή ποιός σε κλέβει
στη μύτη σου από κάτω ρίξε βλέφαρο
Γυρίζω μες τη νύχτα, στην tv οι ειδήσεις
γραβάτες ,ταγεράκια,χαβαλές,καυγάς
Καρέκλες ,υπουργεία,ψάξε βρες να το λύσεις
Ριάλιτυ και χρήμα και κουτσομπολιά

Κι εγώ εδώ να νιώθω όλο και πιο μαλάκας
που όλο εγώ πληρώνω το λογαριασμό
με την ψυχή στο στόμα μια ζωή της πλάκας
κι απόψε τάχω πάρει και θα εκραγώ,θα εκραγώ
Γιώργος Σαρρής

Δευτέρα, 20 Δεκεμβρίου 2010

Η ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ



Η διαχρονική δαιμονοποίηση
τού Ήλιου και τής ηλιοθεραπείας
από τα κέντρα εξουσίας τού πλανήτη μας.

Επικίνδυνα για την υγεία μας
γυαλιά ηλίου και αντιηλιακά προϊόντα. 



       «Ο ζωοδότης Ήλιος, τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή στον πλανήτη μας, λίγες ευεργετικές επιδράσεις έχει στο δέρμα του ανθρώπου και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες» (Healthier World, άρθρο: «Ο Ήλιος γερνάει το δέρμα»).

     Η παραπάνω φράση μάλλον φαίνεται εκ πρώτης όψεως φυσιολογική. Αντικατοπτρίζει την άποψη, που έχουμε οι περισσότεροι για τον Ήλιο. Ναι μεν, αλλά… Δηλαδή, στην πρώτη παράγραφο ο Ήλιος εκθειάζεται ως ο δημιουργός της ζωής, ως «ζωοδότης, πολύτιμος και απαραίτητος για τη ζωή». Εν συνεχεία όμως, αλλάζει η οπτική. Εδώ ο «ειδικός» μάς εξηγεί, ότι ο Ήλιος έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις στο δέρμα… και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες». Και το λογικό ερώτημα έπεται: Πως είναι δυνατόν ο δημιουργός τής ζωής και ο αρωγός της, ο τόσο πολύτιμος και απαραίτητος για την υγεία μας και τη ζωή, Ήλιος, να έχει «λίγες ευεργετικές επιδράσεις… και πολλές δυνητικά επικίνδυνες ανεπιθύμητες ενέργειες»; Ουσιαστικά πίσω απ΄ αυτή την αντιφατική φράση κρύβεται μία μεγάλη συνωμοσία των γιατρών, των Μ.Μ.Ε. και των φαρμακευτικών εταιρειών, η συνωμοσία τού Ήλιου!

     Πολλά αντίστοιχα κείμενα και άρθρα αποτελούν ουσιαστικά λογοπαίγνια και κυκλοφορούν παντού στα M.M.E. και στο Διαδίκτυο παρουσιάζοντας ναι μεν τον Ήλιο και τις ακτινοβολίες του ως σημαντικές και ευεργετικές για τη ζωή, αλλά ταυτόχρονα πολύ επικίνδυνες και καταστροφικές για την υγεία μας… Και για να γίνουν τα κείμενα αυτά όσο πιο πιστευτά γίνεται, υπογράφονται από διαφόρων ειδικοτήτων ιατρούς, όπως δερματολόγους, αλλεργιολόγους, αφροδισιολόγους, παθολόγους και άλλους «ειδικούς».



 
     Οι Ιουδαϊκού τύπου θρησκείες εδώ και χιλιάδες χρόνια φόρτωσαν στην ανθρώπινη συνείδηση ενοχές και αμαρτίες για το γυμνό σώμα μας. Αυτό αποτέλεσε παράγοντα νόσησης, πρώτα σ΄ ένα ψυχολογικό επίπεδο λόγω των ενοχών και τής ντροπής μας και δεύτερον λόγω τής συνειδητής απομάκρυνσης και τής αποχής μας απ΄ τον Ήλιο.   


Η δαιμονοποίηση τού Ήλιου
     Μέχρι πριν κάποια χρόνια η ανθρωπότητα γνώριζε για την αγαθή κι ευεργετική φύση του Ήλιου, τού δημιουργού όλων των ειδών τής ζωής στον πλανήτη μας. Μάλιστα, πριν εμφανιστούν στην ανθρωπότητα οι ιουδαϊκού τύπου αδελφές μονοθεϊστικές θρησκείες (Ιουδαϊσμός, Χριστιανισμός και Μουσουλμανισμός), ο Ήλιος λατρευόταν ως ο μέγας θεός απ΄ όλους τούς πολιτισμούς τού αρχαίου κόσμου. Οι πλείστοι των θεών σε όλες τις πόλεις - κράτη τής αρχαιότητας ήταν ηλιακοί. Ο Ήλιος καθόριζε τις εποχές, το χρόνο, τη μέρα και τη νύχτα, τη σπορά και τη συγκομιδή. Συμβόλιζε το φως, τη ζέστη και τη ζωή, που πολεμούσαν το σκότος, το κρύο και το θάνατο. «Χαίρε άναξ Ήλιε, πρόθυμος εσύ πάρεχε εις εμάς βίον ευάρεστον, κι εγώ από σένα αρχίζοντας το γένος των θνητών ανθρώπων θα παινέψω…» (Ομηρικός Ύμνος Εις Ήλιον). 

     Οι αρχαίοι Έλληνες, αλλά και άλλοι λαοί, ζούσαν κατά τις ζεστές περιόδους γυμνοί κι εκτεθειμένοι στον Ήλιο. Αυτό τούς έδινε την πολυπόθητη υγεία και ευεξία. Οι νέες θρησκείες τού ηλιακού και πνευματικού σκότους, αποφάνθηκαν, ότι το γυμνό σώμα είναι ντροπή και πρέπει να καλύπτεται. Ειδικά τα γεννητικά μας όργανα δεν πρέπει ποτέ να τα δει το φως τού Ήλιου, κάτι, που συμβαίνει και στις μέρες μας. Έτσι, μέχρι σήμερα ζούμε επηρεασμένοι απ΄ τις παράλογες αυτές επιταγές καλυμμένοι μέσα σε ρούχα, απομακρυσμένοι απ΄ το ζωοδότη και δημιουργό μας Ήλιο. Απλά σκεφτείτε, ότι υπάρχουν άνθρωποι, που ζουν και πεθαίνουν χωρίς ποτέ ο Ήλιος να ζεστάνει τα «απόκρυφα» σημεία τού σώματός τους και κυρίως τα γεννητικά τους όργανα. Ίσως να είστε και εσείς ένας απ΄ αυτούς…

      Ο Ήλιος με το ζωοποιό του φως μάς αναζωογονεί, μάς ζεσταίνει, μάς θεραπεύει, μάς ξυπνάει και μάς διασώζει από το ψυχρό έρεβος τού αχανούς διαστημικού σκότους και το θάνατο. Η «ηλιο-θεραπεία» με γυμνό τελείως σώμα αποτελούσε μία βασική φυσική μέθοδο θεραπείας, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι θεραπευτές για πολλές παθήσεις. Τι άλλαξε όμως από τότε; Οι θρησκείες βέβαια. Τα τελευταία όμως χρόνια, για διάφορους σκοτεινούς λόγους βομβαρδιζόμαστε με προειδοποιήσεις για τις δήθεν βλάβες, που προκαλεί στον οργανισμό μας ο Ήλιος και οι ακτίνες του, για τις λίγες περιόδους και στιγμές, που εκτιθέμαστε στις ακτίνες του.

     Μία πειστική αιτία είναι η περιβόητη τρύπα τού όζοντος και η μείωση των φίλτρων τής ατμόσφαιρας. Έτσι, ο Ήλιος έχει γίνει «επικίνδυνος», σύμφωνα με τούς «ειδικούς», η ηλιακή του ακτινοβολία αποτελεί μεγάλη απειλή και προκαλεί βλάβες στην υγεία μας  όπως: Εγκαύματα, κνησμό, αποχρωματισμούς τού δέρματος, ρυτίδες, αλλεργικές αντιδράσεις, φλεγμονές, επιχείλιο έρπη, πρόωρη γήρανση (φωτογήρανση), καρκίνους τού δέρματος, οφθαλμολογικές παθήσεις (καταρράκτη, πτερύγιο, κερατοπάθεια, τύφλωση) κ.ά.! «Η έκθεση στον ήλιο μπορεί να βλάψει επίσης το ανοσοποιητικό σύστημά σας και να κάνει το σώμα σας πιο τρωτό στις μολύνσεις και τούς καρκίνους. Ασθένειες, όπως ο έρπης και ο λύκος, μπορούν να γίνουν χειρότερες με την έκθεση στον ήλιο». (EPA, «Αμερικανικός Οργανισμός Προστασίας Περιβάλλοντος»).

     Έτσι, ο Ήλιος θεωρείται στις μέρες μας ο κατ΄ εξοχήν ενοχοποιητικός παράγοντας και υπεύθυνος για πολλές επικίνδυνες ασθένειες. Οι «ειδικοί» συνιστούν να αλείφουμε με αντηλιακές κρέμες προστασίας το σώμα μας, όταν καθόμαστε στον Ήλιο, να μην το εκθέτουμε τις περισσότερες ώρες τής ημέρας στον Ήλιο, ειδικά τις μεσημεριανές, τότε που ο ήλιος καίει, παρά μόνο πολύ λίγο τις πρώτες πρωινές και τις τελευταίες απογευματινές και να φοράμε πάντοτε τα ειδικά αντηλιακά γυαλιά, που προστατεύουν τα μάτια μας απ΄ τις υπεριώδεις ακτίνες του. Η υπεριώδης ακτινοβολία θεωρείται επικίνδυνη για την υγεία μας και αποτελεί το 56% τής ηλιακής ακτινοβολίας. Περιλαμβάνει την UVB (280-320nm), την UVA (320-400nm), την UVC (200-280nm.) κ.ά..

        Στα αρχαία χρόνια ο Ήλιος έγινε θεός και πατέρας των ανθρώπων λόγω ποιητικής αδείας. Στα χρόνια τού Χριστιανισμού και μέχρι σήμερα, ο Ήλιος μετατράπηκε σε Ηλία λόγω δεισιδαιμονίας. Ο Ηλίας σύμφωνα με τη βίβλο ήταν έναν Εβραίος φονταμενταλιστής προφήτης, που δολοφόνησε με τα χέρια του 800 ιερείς άλλης θρησκείας (!), αυτής τού Βάαλ. Με την επικράτηση του Χριστιανισμού όλα τα αρχαία ιερά τού θεού Ήλιου, που βρίσκονταν πάνω στις κορυφές των βουνών, για να «άπτονται» τού Ήλιου, μετατράπηκαν σε εκκλησάκια τού αιμοσταγή προφήτη Ηλία. Μάλιστα, για να γίνει πειστικό το εγχείρημα αυτό, η καρικατούρα του προφήτη (βλέπε άνω) απεικονίζει τον προφήτη φλεγόμενο, όπου πετά καθήμενος πάνω στο τέρθιππο άρμα τού Ήλιου. Η αντιγραφή και η καπηλεία στο μεγαλείο της...


Αψηφώντας τις οδηγίες των «ειδικών»...
     Όσοι όμως άνθρωποι δεν ακολουθούν τις οδηγίες των «ειδικών» αψηφώντας τους, με αποτέλεσμα την έκθεσή τους στον Ήλιο, εφ΄ όσον δεν χρησιμοποιούν αντιηλιακά και γυαλιά ηλίου, διαπιστώνουν τελικά, ότι ο Ήλιος όχι μόνο δεν τούς βλάπτει, αλλά αντιθέτως τούς ανταμείβει πλουσιοπάροχα ευεργετώντας τους! Ακριβώς το αντίθετο συμβαίνει σε όσους ακολουθούν τις οδηγίες των «ειδικών». Δηλαδή βλάπτονται από σοβαρά νοσήματα…

     Ας δούμε τι συμβαίνει πραγματικά:

     Το ανθρώπινο σώμα είναι σχεδιασμένο και προσαρμοσμένο να απορροφά τις υπεριώδεις ακτίνες, επειδή αυτό εξυπηρετεί συγκεκριμένες λειτουργίες, ειδ΄ άλλως θα είχαμε γεννηθεί με φυσικά αντηλιακά φίλτρα στο δέρμα και στα μάτια μας. Η εξέλιξη και η προσαρμογή των ειδών στις φυσικές συνθήκες και στον Ήλιο, γίνεται εδώ και εκατομμύρια χρόνια με θαυμαστό τρόπο. Οι υπεριώδεις ακτίνες είναι άκρως απαραίτητες για τη ζωή και τη λειτουργία των κυττάρων μας. Η έλλειψη ηλιακής ακτινοβολίας διαταράσσει την ομαλή κυτταρική λειτουργία, γεγονός, που μπορεί να προκαλέσει διάφορες ασθένειες. Η χρήση γυαλιών ηλίου συμπεριλαμβανομένων των διορθωτικών γυαλιών οράσεως και των φακών επαφής, ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για οφθαλμολογικές παθήσεις και για την εξασθένιση τής όρασης. Η ελλιπής έκθεση στις υπεριώδεις ακτίνες μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την υγεία μας και την ζωή μας.

     Η ηλιακή ακτινοβολία (όταν δεν αλλοιώνεται απ΄ τα γυαλιά ηλίου) διεγείρει το οπτικό νεύρο, αυτό με τη σειρά του ενεργοποιεί την υπόφυση, που παράγει ορμόνες και αυτές διεγείρουν τα μελανοκύτταρα, που μας προστατεύουν απ΄ τα ηλιακά εγκαύματα. Όταν το δέρμα μας εκτίθεται στον Ήλιο, τα μελανοκύτταρα παράγουν περισσότερη χρωστική ουσία. Έτσι, το δέρμα φυσιολογικά σκουραίνει. Όμως όταν φοράμε γυαλιά ηλίου, η διαδικασία αυτή διαταράσσεται. Η υπόφυση ξεγελιέται απ΄ το σκοτείνιασμα των γυαλιών ηλίου, με αποτέλεσμα να μειώνεται η παραγωγή των ορμονών, που διεγείρουν τα μελανοκύτταρα. Ως αποτέλεσμα η μικρή παραγωγή μελανίνης φθείρει το δέρμα και δεν το προστατεύει απ΄ τον Ήλιο!


     Η υπόφυση, είναι ένας αδένας στο μέγεθος μπιζελιού, που ρυθμίζεται από τον υποθάλαμο και έχει το γενικότερο έλεγχο τού μεγαλύτερου μέρους παραγωγής ορμονών τού οργανισμού μας. Η υπόφυση ελέγχει τις δραστηριότητες των άλλων ενδοκρινών αδένων και των ορμονοπαραγωγικών κυττάρων. Εκκρίνει πολλές ορμόνες (οι ορμόνες είναι ουσιαστικά οι μεταφορείς των πληροφοριών που στέλνει το κέντρο-υπόφυση, σε όλα τα σημεία και όργανα του οργανισμού για να τίθενται σε λειτουργία), μερικές εκ των οποίων επιδρούν σε άλλους αδένες ερεθίζοντάς τους, ώστε να παράγουν τις δικές τους ορμόνες, ενώ άλλες δρουν άμεσα στούς ιστούς και στα όργανα. Η υπόφυση διεγείρεται απ΄ το φυσικό φως, την ηλιακή ακτινοβολία και τις υπεριώδεις ακτίνες. Τα σκούρα γυαλιά ηλίου με το τεχνητό σκοτάδι που δημιουργούν μπλοκάρουν τη λειτουργία τής υπόφυσης, επιφέροντας γενική διαταραχή σε όλη την λειτουργία τού οργανισμού.


     Ας δούμε μερικές λειτουργίες, που ρυθμίζει η υπόφυση: Σύμφωνα με τη Βιολογία, έχει ανακαλυφθεί, πώς υπάρχουν οκτώ τουλάχιστον ορμόνες, που παράγονται από τον πρόσθιο λοβό τής υπόφυσης. Αυτές οι ορμόνες, oι οποίες επιδρούν άμεσα στα κύτταρα τού σώματος και στους άλλους ενδοκρινείς αδένες, είναι:

     1. Η ACTH ή φλοιοεπινεφριδική ορμόνη. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της, εμφανίζεται ανεπάρκεια στη λειτουργία των επινεφριδίων. Η ορμόνη αυτή διεγείρει τον φλοιό των επινεφριδίων να εκκρίνει κορτιζόλη και άλλες στεροειδείς ορμόνες. Η κορντιζόλη είναι ορμόνη απαραίτητη για τη ζωή και αυτό φαίνεται σε καταστάσεις έλλειψής της (φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια), όπου μπορεί να επέλθει ακόμη και ο θάνατος. Λόγω τής επίδρασής της στο μεταβολισμό τής γλυκόζης, χαρακτηρίζεται ως γλυκοκορτικοειδές.

     2. Η FSH ή ορμόνη διέγερσης των θυλακίων. Η έλλειψή της δημιουργεί πολυκυστικές ωοθήκες, υπογονιμότητα και ανωμαλία στη σύλληψη.

     3. Μια από τις σημαντικότερες ορμόνες είναι η GH ή αυξητική ορμόνη, πού προάγει την ανάπτυξη όλων των ιστών. Η μειωμένη παραγωγή τής αυξητικής ορμόνης συμβαίνει συχνά, όταν υπάρχει απουσία τής θυρεοειδοτρόπου ορμόνης. Αν είναι ανεπαρκής ή ανύπαρκτη η έκκριση τή αυξητικής ορμόνης εμφανίζονται νανισμός, μυϊκή αδυναμία, σακχαρώδης διαβήτης, ακρομεγαλία, γιγαντισμός.

     4. Η ICSI ή  ορμόνη διέγερσης των κυττάρων μεσοδιαστήματος.

     5. Η LTH ή γαλακτογόνος ορμόνη. Η έλλειψή της δημιουργεί υποφυσιακή ανεπάρκεια.

     6. Η MSH ή ορμόνη διέγερσης των μελανοκυττάρων. Η έλλειψή της δημιουργεί προβλήματα στο μεταβολισμό, στις καύσεις και στην ισορροπία τού λίπους με αποτέλεσμα την παχυσαρκία και παθήσεις τού θυρεοειδούς.

     7. Η TSH ή θυρεοειδοτρόπος ορμόνη. Η ορμόνη αυτή διεγείρει τον θυρεοειδή να παράγει την ορμόνη του. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της, εμφανίζεται υπολειτουργία τού θυρεοειδούς αδένα, παθήσεις τού θυρεοειδούς και υποφυσιακή ανεπάρκεια.

     8. Η γοναδοτρόπος ορμόνη είναι μία άλλη σημαντική ορμόνη, που παράγεται από τον πρόσθιο λοβό τής υπόφυσης. Αν είναι ανεπαρκής η έκκρισή της εμφανίζεται καθυστέρηση τής εφηβείας και τής ανάπτυξης. Αυτή η ορμόνη επηρεάζει τις ωοθήκες τής γυναίκας και τούς όρχεις τού άνδρα. Η πραγματική της επίδραση παρατηρείται προτού φτάσει το παιδί στην προεφηβική περίοδο τής ζωής του.

     Σκεφτείτε τώρα, ότι η υπόφυση ενεργοποιείται και παράγει όλες αυτές τις ορμόνες στον οργανισμό μέσω τού ηλιακού φωτός! Χωρίς το ηλιακό φως και τις υπεριώδεις ακτίνες του, οι ορμόνες που αναφέρονται παραπάνω, δεν εκκρίνονται φυσιολογικά. Αποτέλεσμα: εξασθένιση τού οργανισμού λόγω υπολειτουργίας του και εμφάνιση ασθενειών. Έτσι, όσο κι αν φανεί παράξενο ή υπερβολικό σε πολλούς, τα γυαλιά ηλίου είναι το κύριο αίτιο όλων των παθολογικών καταστάσεων, που είδαμε παραπάνω, λόγω τής υπολειτουργίας τής υπόφυσης και τής μειωμένης έκκρισης ορμονών.

     Η σερετονίνη είναι μία ακόμα ορμόνη νευροδιαβιβαστής, που ρυθμίζεται ακολουθώντας την κίνηση τού Ήλιου, όταν εκείνος μεσουρανεί κατά το μεσημέρι και όταν οι ακτίνες του εισέρχονται στον οργανισμό μας. Η σερετονίνη ρυθμίζει το θυμό, τη θλίψη, τη νευρικότητα, την ψυχική διάθεση, τη θερμοκρασία τού σώματος, τον ύπνο, την λίμπιντο, την όρεξη, την πέψη, το μεταβολισμό και πολλές ακόμα λειτουργίες. Παίζει ρόλο στην ανάπλαση των ηπατικών κυττάρων και δρα ως μιτογόνο (διεγείρει τη μίτωση - γέννηση των νέων κυττάρων) σε όλο το σώμα. Η αποτυχημένη κυτταρική διαίρεση αποτελεί κύρια αιτία καρκίνου. Ο Ήλιος και οι υπεριώδεις ακτίνες του είναι ο βασικός ρυθμιστής τής ορμόνης αυτής. Σκεφτείτε λοιπόν, τι συμβαίνει μέσα μας όταν μπλοκάρονται οι λειτουργίες όλων αυτών των ορμονών, λόγω της έλλειψης ηλιακής ακτινοβολίας και πόσο σημαντική τελικά είναι η έκθεση του σώματός μας στην ηλιακή ακτινοβολία…


Τα αντιηλιακά δεν προστατεύουν,
αλλά... προξενούν καρκίνους!
     Ας έρθουμε στα αντιηλιακά προϊόντα (κρέμες, λάδια, σπρέυ, λοσιόν, αντιηλιακά μαντηλάκια, κ.ά.). Εκτός τού ότι δεν αφήνουν τις ευεργετικές για την υγεία μας υπεριώδεις ηλιακές ακτίνες να εισέλθουν στον οργανισμό μας, περιέχουν ένα κοκτέιλ καρκινογόνων χημικών ουσιών πολύ επικίνδυνων για το σώμα μας. Το δέρμα μας απορροφά απ΄ ευθείας όλα αυτά τα καρκινογόνα συστατικά σα σφουγγάρι.

     Η οξυβενζόνη είναι μία εξαιρετικά τοξική αντηλιακή χημική ουσία, που υπάρχει σε όλα σχεδόν τα αντηλιακά προϊόντα, ακόμα και σε κρέμες για παιδιά. Ένα μεγάλο ποσοστό τού δυτικού κόσμου έχει μολυνθεί απ΄ την ουσία αυτή. Άλλες επικίνδυνες χημικές ουσίες των αντηλιακών είναι η αβοβενζόνη, το π-αμινοβενζοϊκό οξύ, η κινοξάτη, τα σαλυκιλικά, το ανθρανιλικό μενθύλιο κ.ά.. Όλες αυτές οι χημικές ουσίες δεν έχουν ποτέ δοκιμαστεί εργαστηριακά για τη δράση τους και τις ενέργειές τους. Έτσι, είναι παντελώς άγνωστο τι προκαλούν στον οργανισμό μας. Πολλά δημοφιλή αντηλιακά ενεργοποιούν ελεύθερες ρίζες, αποτελώντας το βασικό αίτιο των καρκίνων του δέρματος.

     Η οξυβενζόνη π.χ., που αναφέραμε παραπάνω, ενεργοποιείται απ΄ την υπεριώδη ακτινοβολία, η οποία διασπά τον διπλό δεσμό της παράγοντας δύο περιοχές ελεύθερων ριζών. Οι ρίζες αυτές με τη σειρά τους οξειδώνονται αλλοιώνοντας τα λίπη, τις πρωτεΐνες και το DNA των κυττάρων. Αποτέλεσμα: αλλοίωση και γήρανση τού δέρματος, αλλά και ανάπτυξη καρκινογόνων κυττάρων. Τα κρούσματα των καρκίνων τού δέρματος έχουν αυξηθεί κατακόρυφα από τότε, που τα αντιηλιακά χρησιμοποιούνται μαζικά. Τυχαίο; δε  νομίζω… Αυτό θα έπρεπε να βάλει σε υποψίες τούς αφελείς καταναλωτές και όχι να τούς κάνει να πασαλείβονται με ακόμα περισσότερα θανατηφόρα χημικά αντιηλιακά. Οι επικίνδυνες αυτές ουσίες περιέχονται επίσης σε καθημερινές κρέμες προσώπου, στα μεϊκάπ, στα ενυδατικά προϊόντα, στις λοσιόν και σε άλλα προϊόντα.

     Πολλές έρευνες, που αποδεικνύουν την επικινδυνότητα των προϊόντων αυτών, έχουν θαφτεί στα ράφια των φαρμακοβιομηχανιών. Ο dr. Gordon Ainsleigh, σε έρευνα, που έκανε στην Καλιφόρνια των Η.Π.Α., βρήκε, ότι η αύξηση καρκίνου τού μαστού έφθασε το 17% την περίοδο μεταξύ 1981 και 1992, προέρχεται σε μεγάλο ποσοστό απ΄ την αύξηση των αντηλιακών προϊόντων απ΄ τούς πάσχοντες («Beneficial Effects of Sun Exposure of Cancer Mortality», τόμος 22, 1993, σελ.132-140).


 






    Τα αντιηλιακά προϊόντα, που πάντοτε διαφημίζονται από όμορφους και υγιείς ανθρώπους γεμάτους σφρίγος και ζωτικότητα, προσφέρουν ακριβώς το αντίθετο απ΄ αυτά που υπόσχονται, δηλαδή εξασθένιση, υπολειτουργία τού οργανισμού και χημική τοξίνωση. Η βιομηχανία παραγωγής ασθενειών, έχει φροντίσει επιμελώς, με πολύ προσπάθεια και ατελείωτη προπαγάνδα, να δημιουργήσει το μεγαλύτερο και πιο κερδοφόρο πελατολόγιο παγκοσμίως, αυτό των αρρώστων…
 


    Παρόμοιες επιστημονικές εργασίες και έρευνες για τα αντιηλιακά προϊόντα έχουν καταθέσει πολλοί γιατροί, που έχουν συνείδηση και δεν αποτελούν φερέφωνα των φαρμακοβιομηχανιών. Οι εργασίες αυτές βρίσκονται στα αζήτητα, πεταμένες και αποσιωπημένες. Ενδεικτικά αναφέρουμε μερικά ονόματα: Η επιδημιολόγος Marianne Berwick τού αντικαρκινικού κέντρου Memorial Sloan-Kettering τής Νέας Υόρκης, παρουσίασε μία λεπτομερή ανάλυση των στοιχείων, που αφορούν στη χρήση αντιηλιακών προϊόντων και καρκίνων του δέρματος, στο ετήσιο συνέδριο τού Αμερικανικού Συλλόγου για την Επιστημονική Πρόοδο, όπου και χλευάστηκε. Οι γιατροί Frank Garland και Cedric απ΄ το πανεπιστήμιο τής Καλιφόρνιας, το 1992 παρουσίασαν την δική τους έρευνα στο περιοδικό American Journal of Public Health, που αποδείκνυε, ότι τα αντιηλιακά αυξάνουν την επικινδυνότητα για μελάνωμα και άλλους καρκίνους. Κι αυτοί παραγκωνίστηκαν και χλευάστηκαν.

     Τα αντιηλιακά έχουν επίσης ισχυρή οιστρογονική δράση επηρεάζοντας αρνητικά τη σεξουαλική υγεία των παιδιών και των ενηλίκων. Η απορρόφηση από το σώμα όλων αυτών των τοξικών χημικών ουσιών, είναι δυνατόν να επιφέρουν ανεπανόρθωτες βλάβες στον οργανισμό τού κάθε ευκολόπιστου ανθρώπου, που τα εμπιστεύεται. Άλλωστε, η επάλειψη ή η κατάποση από το στόμα μίας αντιηλιακής κρέμας είναι ένα και το αυτό, με μοναδική διαφορά, ότι η κατάποση είναι πιο αβλαβής, αφού το πεπτικό και γαστρεντερικό σύστημα θα φιλτράριζαν και θα απέβαλαν το μεγαλύτερο μέρος τού τοξικού αυτού υλικού. Όμως, το δέρμα δεν έχει αυτή την επιλογή, αφού αδειάζει όλο αυτό χημικό κοκτέιλ απ΄ ευθείας στο κυκλοφορικό σύστημα κι από κει στο ήπαρ, στους νεφρούς, στη λέμφο, στο αίμα, στην καρδιά και στον εγκέφαλο…

     Κι επειδή κάποιες φορές κάποιες αλήθειες διαρρέουν απ΄ τα κέντρα αποβλάκωσης - Μ.Μ.Ε.: «Ανατρέποντας την επικρατέστερη θεωρία, ότι η ηλιοθεραπεία τις μεσημεριανές ώρες είναι επιβλαβής για την υγεία, εμπιστευτικό έγγραφο τού Βρετανικού Ερευνητικού Ιδρύματος για τον καρκίνο, που διέρρευσε στην εφημερίδα Independent, αποκαλύπτει, ότι το μαύρισμα, όταν ο ήλιος «καίει», έχει θεραπευτικές ιδιότητες (όμως χωρίς αντηλιακό!), καθώς οι κίνδυνοι είναι μικρότεροι απ΄ αυτούς, που συνεπάγεται η αποχή από την ηλιακή ακτινοβολία. Το Βρετανικό ίδρυμα, σε συνεργασία με άλλους κορυφαίους οργανισμούς υγείας υποστηρίζει στο έγγραφό του, ότι οι φόβοι των ειδικών για αύξηση των κρουσμάτων καρκίνου τού δέρματος τούς έχουν... αποπροσανατολίσει, με αποτέλεσμα να συστήνουν στους λουόμενους την αποφυγή τής ηλιοθεραπείας τις απαγορευμένες ώρες (από τις 11 π.μ. έως τις 4 μ.μ.)» (6/7/2010, ethnos.gr). Εδώ επιβεβαιώνεται και ο τίτλος του άρθρου μας, που αρχικά έδειχνε υπερβολικός για πολλούς…

     Ας δούμε κι αυτό: «Ο ήλιος και η βιταμίνη D μειώνουν σε σημαντικό βαθμό την πιθανότητα εμφάνισης καρκίνου τού μαστού στις γυναίκες. Σύμφωνα με νέα έρευνα, αν μία γυναίκα λαμβάνει βιταμίνη D από τη διατροφή της και κυρίως αρκετές “δόσεις” Ήλιου,  τότε οι πιθανότητες να εμφανίσει καρκίνο τού μαστού μειώνονται κατά 43%. Οι ερευνητές μελέτησαν για περισσότερα από 10 χρόνια την υγεία 70.000 γυναικών, που η διατροφή τους ήταν πλούσια σε βιταμίνη D και διαπίστωσαν, ότι αυτό δεν είναι αρκετό. Όσες είχαν επαρκή έκθεση στον Ήλιο είχαν και λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρκίνο τού μαστού. Μία από τις θεωρίες, που κάνουν οι ερευνητές είναι, ότι μία πλούσια δίαιτα σε βιταμίνη D, μπορεί να κάνει τη διαφορά μόνο όταν υπάρχει επαρκής έκθεση στον Ήλιο» (12/12/2010, Real.gr).

     Η βιταμίνη D, που προσλαμβάνουμε από τον Ήλιο, ουσιαστικά εξαλείφει τις πιθανότητες εμφάνισης καρκίνου,  καρδιακών ασθενειών, παθήσεων τού μυοσκελετικού συστήματος (όπως η οστεοπόρωση ή η σκλήρυνση κατά πλάκας), ανεβάζει τα επίπεδα τού μεταβολισμού, προλαμβάνει την κατάθλιψη και ενισχύει το ανοσοποιητικό μας σύστημα, ενώ ταυτόχρονα αποτελεί και την καλύτερη άμυνά μας ενάντια σε ασθένειες (π.χ. κρυολογήματα, λοιμώξεις) και ιούς, όπως η γρίππη. Η ανεπάρκεια βιταμίνης D συνδέεται με τις παθήσεις των οστών και της σπονδυλικής στήλης (λόρδωση, κύφωση, ραχιτισμός κ.ά.), τα κατάγματα, την υπέρταση, την παχυσαρκία, τον διαβήτη, τον καρκίνο και με αύξηση του κινδύνου για καρδιακές προσβολές. Η ηλιοθεραπεία συμβάλλει στην πρόληψη και στην θεραπεία 16 τύπων καρκίνου, σύμφωνα με έρευνα, που έγινε στο Γερμανικό Αντικαρκινικό Κέντρο Ερευνών, Deutsches Krebsforschungszentrum, σε συνεργασία με ερευνητές απ΄ το Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο τού Αμβούργου και δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό Carcinogenesis.

     Σε αντίθεση με την πραγματικότητα, η βιομηχανία αντιηλιακών, γυαλιών και φαρμάκων εκμεταλλεύεται στο έπακρο την κινδυνολογία, που σκορπούν οι εντολοδόχοι της «ειδικοί» και τα παπαγαλάκια τους στις μάζες, για τη δήθεν επικινδυνότητα τής ηλιοθεραπείας. Ουσιαστικά, η παθολογία δημιουργείται αρχικά από τα γυαλιά ηλίου με το μπλοκάρισμα της υπόφυσης και των ορμονών της και μετά επιδεινώνεται από τις αντηλιακές κρέμες και τα φάρμακα, με την γενική τοξίνωση του οργανισμού. Κι επειδή όλα στο εμπόριο είναι αλυσίδα: οι εταιρείες καλλυντικών δασκαλεύουν και χρηματίζουν τούς γιατρούς (δερματολόγους, αλλεργιολόγους κ.ά.), οι γιατροί τα υπογράφουν ως «ειδικοί», οι δημοσιογράφοι τα ανακοινώνουν στα Μ.Μ.Ε. ετοιμάζοντας τις μάζες, οι μάζες υπνωτισμένες τα καταναλώνουν και αρρωσταίνουν χωρίς να γνωρίζουν το γιατί, οι γιατροί των λοιπών ειδικοτήτων παραλαμβάνουν τούς νέους πελάτες τους, για ν΄ ακολουθήσουν εξετάσεις επί εξετάσεων, εισαγωγές σε νοσοκομεία, φαρμακευτικές θεραπείες, ακτινοβολίες, χειρουργικές επεμβάσεις κ.ά..

     Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι κάθε χρόνος που περνάει, υπάρχει σε όλο τον κόσμο αυξητική τάση όλων των παθήσεων και των ασθενειών, σε σημείο ανησυχίας. Για το πρώτο εξάμηνο του 2010 στη χώρα μας υπάρχει αύξηση 18% σε εισαγωγές ασθενών στα νοσοκομεία! Και όσο το μακάβριο πελατολόγιο μεγαλώνει, τόσο οι φαρμακευτικές εταιρείες τρίβουν τα χέρια τους και γεμίζουν τις τσέπες τους.  
     Άλλωστε, οι φαρμακοβιομηχανίες και οι εντολοδόχοι τους γιατροί δεν θέλουν για κανένα λόγο να θεραπεύσουν ριζικά καμία πάθηση. Απ΄ την πρώτη στιγμή τής εμφάνισής τους στην ανθρωπότητα, βασικό τους κίνητρο ήταν ο πλουτισμός τους μέσω της δημιουργίας πελατολογίου αρρώστων, που θα μεγάλωνε συνεχώς στο μέλλον, μέσω τής αλόγιστης χρήσης χημικών φαρμάκων, ακτινοβολιών (διαγνωστικά και θεραπευτικά) και εγχειρήσεων, μέθοδοι, που απλά καταστέλλουν κάθε ασθένεια και στην ουσία προκαλούν νέες βαθύτερες και πιο επικίνδυνες ασθένειες (βλ. Φαρμακοβιομηχανίες: Η παγκόσμια απειλή). Έτσι, διατυμπανίζοντας τούς δήθεν κινδύνους τής ηλιοθεραπείας και τα οφέλη τής χρήσης γυαλιών ηλίου και αντιηλιακών προϊόντων, οι φαρμακοβιομηχανίες μερίμνησαν, ώστε να αυξηθούν τα κρούσματα πολλών και διαφόρων χρόνιων ασθενειών. Οι φαρμακοβιομηχανίες έχουν επιστημονικοποιήσει τις αρχές τής εξαπάτησης των μαζών. Έτσι, οι πλείστοι εκ των ανθρώπων αυτού του πλανήτη σε κάποια στιγμή τής ζωής τους θα εμφανίσουν μία ή περισσότερες σοβαρές ασθένειες και το αίτιο θα είναι πολύ καλά καλυμμένο. Τα δήθεν «αθώα» γυαλιά ηλίου και τα δήθεν «προστατευτικά» αντιηλιακά προϊόντα, έχουν προκαλέσει πραγματική κρυφή πανδημία…

     Οι υπεριώδεις ακτίνες, που τόσο πολύ δαιμονοποιήθηκαν στις μέρες μας, διεγείρουν τον θυρεοειδή προάγοντας την παραγωγή των θυρεοειδών ορμονών, αυξάνοντας τον βασικό μεταβολικό ρυθμό τού οργανισμού μας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μυϊκή ανάπτυξη, την καύση λίπους, τη σκελετική ανάπτυξη με τη δημιουργία τής τόσο απαραίτητης βιταμίνης D, καθώς και τη διανοητική ανάπτυξη. Επίσης, οι υπεριώδεις ακτίνες μειώνουν την αρτηριακή πίεση, μειώνουν την χοληστερίνη, αυξάνουν τα αποθέματα γλυκογόνου στο ήπαρ, ρυθμίζουν το σάκχαρο τού αίματος, αυξάνουν τη μυϊκή δύναμη, την αντοχή, την περιεκτικότητα τού αίματος σε οξυγόνο, βελτιώνουν τα αποθέματα ενέργειας και την αντίσταση τού οργανισμού σε λοιμώξεις (με την αύξηση των λεμφοκυττάρων και των φαγοκυττάρων), αυξάνουν τις σεξουαλικές ορμόνες, αυξάνουν την αντοχή μας στο στρες, αυξάνουν την καλή διάθεση και μειώνουν την κατάθλιψη.

     Οι πληθυσμοί των βόρειων χωρών τού πλανήτη μας, που ζουν κάτω απ΄ την έλλειψη τής ηλιακής ακτινοβολίας, έχουν υψηλότερα ποσοστά κόπωσης, νόσησης, αϋπνίας, κατάθλιψης, και αυτοκτονιών, σε σχέση με τούς πληθυσμούς των χωρών τού νότου. Επίσης, οι βόρειοι ζουν κατά μέσο όρο, πολύ λιγότερα χρόνια απ΄ ότι ζουν οι νότιοι πληθυσμοί.

     Τα κρούσματα μελανώματος στις Βρετανικές νήσους και στις Σκανδιναβικές χώρες είναι δέκα φορές περισσότερα σε σχέση με αυτά των νοτίων χωρών της Μεσογείου, σύμφωνα με τις στατιστικές! Οι υπεριώδεις ακτίνες ενεργοποιούν μία σημαντική ορμόνη τού δέρματος, την σολιτρόλη, η οποία επηρεάζει και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και πολλά ρυθμιστικά κέντρα τού ανθρώπινου οργανισμού. Επίσης, η αιμοσφαιρίνη χρειάζεται τις υπεριώδεις ακτίνες, προκειμένου να δεσμευτεί το οξυγόνο, που είναι άκρως απαραίτητο για την αναπνοή και τη ζωή των κυττάρων. Δηλαδή, τελείως αντίθετα απ΄ όσα μάς συμβουλεύουν τα τελευταία χρόνια οι «ειδικοί»…

     Κατά συνέπεια η έλλειψη έκθεσης στον Ήλιο και στις υπεριώδεις ακτίνες του, ενοχοποιείται για όλες σχεδόν τις παθήσεις, συμπεριλαμβανομένου τού καρκίνου τού δέρματος, αλλά και άλλων τύπων καρκίνου!

     «Οι άνθρωποι, που βγαίνουν τακτικά για βόλτα τα Σαββατοκύριακα απολαμβάνοντας τον Ήλιο, βοηθάνε το δέρμα τους να προστατευτεί από τον καρκίνο, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα. Οι ερευνητές, υπό την καθηγήτρια επιδημιολογίας Τζούλια Νιούτον Μπίσοπ τού πανεπιστημίου τού Leeds, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο ευρωπαϊκό περιοδικό για θέματα καρκίνου “European Journal of Cancer”, σύμφωνα με τη βρετανική “Telegraph”, μελέτησαν τον τρόπο, που η έκθεση στον Ήλιο αυξάνει τον κίνδυνο για εμφάνιση τού επικίνδυνου μελανώματος στο δέρμα. Ανακάλυψαν, ότι όσοι άνθρωποι περνάνε στον ήλιο τέσσερις έως πέντε ώρες κάθε μέρα στη διάρκεια τού Σαββατοκύριακου, είναι λιγότερο πιθανό να εμφανίσουν όγκους. Η ανακάλυψη φαίνεται να ανατρέπει, σε ένα βαθμό, την πεποίθηση των ειδικών, ότι η έκθεση στην ηλιακή ακτινοβολία οπωσδήποτε αυξάνει τον κίνδυνο για καρκίνο τού δέρματος» (6/12/2010, Νέα-tv).

     Η έκθεση στο τόσο ευεργετικό φως τού Ήλιου κατά τούς καλοκαιρινούς μήνες είναι ο μοναδικός λόγος, για τον οποίο τα καλοκαίρια δεν αρρωσταίνουμε. Άλλωστε, όλες οι επιδημίες και οι εξάρσεις των ασθενειών εμφανίζονται το χειμώνα, οπότε υπάρχει μειωμένη ηλιοφάνεια. Ζούμε σε μια χώρα τόσο φυσικά ευνοημένη απ΄ την ηλιοφάνεια. Είναι λοιπόν πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε, ότι 10-20 λεπτά ημερήσιας έκθεσης όλου τού σώματός μας στον Ήλιο ακόμα και των γεννητικών οργάνων μας (ανάλογα με το αν το δέρμα μας είναι πιο λευκό ή πιο σκούρο) τις καυτές ώρες της ημέρας (!) χωρίς γυαλιά ηλίου και αντιηλιακές κρέμες, μπορούν να μας εξασφαλίσουν άριστη ψυχική και σωματική υγεία. Αντίθετα, η χρήση γυαλιών και αντιηλιακών προϊόντων, το μόνο που θα επιφέρουν σ΄ εμάς είναι εξασθένηση και αρρώστειες και στις φαρμακευτικές υπέρογκα κέρδη με την αύξηση του μακάβριου πελατολογίου τους.


 
      
     Τ΄ αστέρια τής showbiz δεν λάμπουν... Ακολουθώντας τις επιταγές τής μόδας κρύβονται κι αυτοί μέσα στα τεχνητά σκοτάδια των γυαλιών τους, να μην τούς βλέπουν οι συνάνθρωποί τους, αλλά και ο Ήλιος. Η μόδα στην υπηρεσία των βιομηχάνων της αρρώστειας…  


     Όλοι οι σημερινοί άνθρωποι ζούμε κάτω απ΄ τις επιταγές της μόδας μέσα στο τεχνητό σκοτάδι των αντιηλιακών γυαλιών μας, σαν τυφλοπόντικες, έχοντας μετατρέψει την ημέρα και το φως της σε τεχνητή νύχτα. Ο αγαθός, πατέρας μας και ζωοδότης Ήλιος στέκεται αγέρωχα εκεί ψηλά δαιμονοποιημένος, προκαλώντας μας πλέον φόβο και αποστροφή. Γι΄ αυτό φρόντισαν αρχικά οι θρησκείες, που δαιμονοποίησαν τον Ήλιο και τον απομάκρυναν από εμάς.

     Στις μέρες μας, το τελειωτικό χτύπημα κατά τού αποκαθηλωμένου θεού και της υγείας μας, το δίνουν οι έμποροι τής ασθένειας γιατροί και οι γνωστοί παπαγάλοι τού συστήματος δημοσιογράφοι και διαφημιστές, πάντοτε με εντολές των αφεντικών τους, τις φαρμακευτικές εταιρείες. Όλοι αυτοί έχουν καταφέρει όλα αυτά τα χρόνια να κάνουν το άσπρο - μαύρο παραποιώντας την αλήθεια, που κρύβουν και παραποιούν επιμελημένα.

    Είθε κάποια στιγμή η ανθρωπότητα ν΄ απαλλαγεί απ΄ τις παράλογες αυτές δεισιδαιμονίες και να γυρίσει πίσω στις ζεστές θεραπευτικές ακτίνες του Ηλίου.


                                                                           ΒασίλειοςςΜαυρομμάτης-(*)
bmavromatis@gmail.com --------


     (*) Ο κ. Βασίλειος Μαυρομμάτης είναι διατροφικός σύμβουλος και ομοιοπαθητικός. 
           Έχει ιδρύσει στην Αθήνα το Κέντρο Εναλλακτικών Θεραπειών 
           με παράρτημα στη Νάξο.
freeinquiry.gr


Κυριακή, 12 Δεκεμβρίου 2010

Εναντίον


http://www.youtube.com/user/japan88gr

Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης, απ΄ όπου και αν προέρχεται....

Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Βραβεύω σημαίνει αναγνωρίζω την αξία κάποιου κατώτερου μου - και κάποτε πρέπει να απαλλαγούμε από την συγκατάβαση των μεγάλων. Παίρνω βραβείο σημαίνει παραδέχομαι πνευματικά αφεντικά - και κάποτε πρέπει να διώξουμε τα αφεντικά από την ζωή μας...

Είμαι εναντίον των χρηματικών επιχορηγήσεων, σιχαίνομαι τους φτωχοπρόδρομους που απλώνουν το χέρι τους για παραδάκι. Οι χορηγίες μεγαλώνουν την μανία μας για διακρίσεις και την δίψα μας για λεφτά΄ ξεπουλάνε την ατομική ανεξαρτησία μας.

Είμαι εναντίον των σχέσεων με το κράτος και βρίσκομαι σε διαρκή αντιδικία μαζί του. Πότε μου δεν πάτησα σε υπουργείο, και το καυχιέμαι. Η μόνη μου εξάρτηση απο το κράτος είναι η εφορεία, που με γδέρνει.

Είμαι εναντίον των εφημερίδων. Χαντακώνουν αξίες, ανεβάζουν μηδαμινότητες, προβάλλουν ημετέρους, αποσιωπούν τους απροσκύνητους΄ όλα τα μαγειρεύουν, όπως αυτές θέλουν. Δεξιές, αριστερές, κεντρώες - όλες το ίδιο σκατό....

Είμαι εναντίον κάθε ιδεολογίας, σε οποιαδήποτε απόχρωση και αν μας την πασέρνουν. Όσο πιο γοητευτικές και προοδευτικές είναι οι ιδέες, τόσο πιο τιποτένια ανθρωπάκια μπορεί να κρύβονται από πίσω τους. Όσο πιο όμορφα τα λόγια τους, τόσο πιο ύποπτα τα έργα τους. Όσο πιο υψηλοί οι στόχοι, τόσο πιο άνοστοι οι στίχοι.

Είμαι, προπάντων, εναντίον κάθε ατομικής φιλοδοξίας, που καθημερινά μας οδηγεί σε μικρούς και μεγάλους συμβιβασμούς. Αν σήμερα κυριαρχούν παραγοντίσκοι και τσανάκια, δεν φταίει μόνο το κωλοχανείο΄ φταίνε και οι δικές μας παραχωρήσεις και αδυναμίες. Αν πιάστηκε η μέση του οδοκαθαριστή, φταίμε και εμείς που πετούμε το τσιγάρο μας στο δρόμο. Κι αν η λογοτεχνία μας κατάντησε σκάρτη, μήπως δεν φταίει και η δική μας σκαρταδούρα.
κείμενο του 1977
στο περιοδικό ΔΙΑΓΩΝΙΟΣ,
αρ. 1, Ιανουάριος - Απρίλιος 1979

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Να ξαναβρούμε τη χαμένη ελληνική μας ταυτότητα!


Να ξαναβρούμε τη χαμένη ελληνική μας ταυτότητα!Η σημερινή πολυποίκιλη και βαθειά κρίση, στην οποία έχει εισέλθει η χώρα μας από αρκετές δεκαετίες, το αποκορύφωμα της οποίας βιώνουμε στις μέρες μας, έχει τις ρίζες της κυρίως στην ανεπαρκή, επιφανειακή, και στρεβλή παιδεία που προσφέρεται στη νέα γενιά, καθώς και στα αρνητικά πρότυπα που προβάλλονται κατά κόρον καθημερινά από τα διάφορα τηλεοπτικά «κανάλια». Ο πολίτης, από τη στιγμή που αρχίζει να αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω του, «βομβαρδίζεται» με σκηνές βίας και ερωτισμού, αλλά συχνά και με ποταπές «ιδέες», όπως για παράδειγμα του εύκολου και του γρήγορου πλουτισμού, της αύξησης της προσωπικής έλξης  μέσω της εξωτερικής εμφάνισης ως μέσου επιτυχίας στη ζωή, της επιδίωξης της ηδονής και της κοινωνικής ανέλιξης με κάθε μέσο κ.ά.,  που «πλασάρονται» επιτηδείως χωρίς κανένα ουσιαστικό έλεγχο.
Κάκιστα πρότυπα επίσης παρέχουν οι πολιτικοί άνδρες, τόσο με τη διαγωγή τους όσο και με τα προκλητικά προνόμια τα οποία απολαμβάνουν, την αναντιστοιχία λόγων και έργων, την προκλητική ατιμωρησία για οποιοδήποτε αδίκημά τους και την «αλληλεγγύη» που αναίσχυντα εκφράζεται από τη «συντεχνία» των βουλευτών και πολιτευτών, την ανευθυνότητα, τη διαφθορά και την αδιαφάνεια.
Η επίδραση του κοινωνικού και του πολιτικού περιβάλλοντος είναι ως επί το πλείστον καθοριστική στη διαμόρφωση του ήθους και της συμπεριφοράς των πολιτών. Όπως σωστά επεσήμανε ο Πυθαγορικός φιλόσοφος Ξενόφιλος, η καλύτερη παιδεία για ένα νέο είναι μια ευνομούμενη πολιτεία.
Ο ηθικός αμοραλισμός, η επιδίωξη της ατομικής ηδονής με κάθε τρόπο, ο ατομισμός και η φιλοχρηματία, η έμφαση που δίνεται στην εξωτερική ομορφιά και η αδιαφορία για την εσωτερική καλλιέργεια, η αυθάδεια και η αισχρολογία ως ένδειξη δήθεν προοδευτισμού και κοινωνικής απελευθέρωσης, ο καταναλωτισμός και η επιδειξιομανία, είναι οι αξίες της σύγχρονης δυτικής «κουλτούρας», οι οποίες δυστυχώς έχουν αντικατα­- στήσει εν πολλοίς τις πατροπαράδοτες ελληνικές αξίες.
Αυτό συνιστά απώλεια της ταυτότητάς μας, κάτι που είναι το πιο σοβαρό πρόβλημα της Ελληνικής κοινωνίας. Όπως καίρια επισημαίνει ο διεθνούς κύρους Έλληνας εικαστικός Γιάννης Κουνέλλης, «η ταυτότητα είναι ένα κέντρο. Χωρίς αυτό χάνεις τη λογική που σου επιτρέπει να δεις τα πράγματα συγκριτικά. Χάνεις τον άξονα. Και είσαι από δω και από εκεί. Όπου φυσάει ο άνεμος. Χωρίς μέλλον…».
Την ταυτότητά μας την ελληνική την ορίζει το παρελθόν μας. Αυτό έχει μια μακρά πολυχιλιετή πραγμάτωση στο χρόνο και τον τόπο. Οι αξίες της ζωής μας έχουν διαμορφωθεί μέσα από τους αιώνες, αρχίζοντας από τα προϊστορικά χρόνια, την νεολιθική εποχή, τον Μινωικό και τον Μυκηναϊκό πολιτισμό, τον Κυκλαδικό πολιτισμό,  τον πολιτισμό της κλασσικής και της ελληνιστικής περιόδου, τη ρωμαϊκή και τη βυζαντινή περίοδο, καθώς και την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Είτε το θέλουμε είτε όχι, ο πολιτισμός αυτός, ο αρχαιοελληνικός και ο χριστιανικός, που και οι δυο ως φορέα έκφρασης έχουν την ελληνική γλώσσα, είναι φορτίο που μεταφέρουμε ανά τους αιώνες. Ιδιαίτερα ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι ένας πολυτιμότατος θησαυρός από τον οποίο άντλησαν και αντλούν όλοι οι λαοί του κόσμου, μια αέναη πηγή, η οποία αρδεύει με τα νάματά της τους σκοτεινούς αιώνες και συντελεί στις «αναγεννήσεις» και τις εξόδους από τις τοπικές ή παγκόσμιες κρίσεις. Ο άνθρωπος είναι φυσικό να επιδιώκει την ευδαιμονία, το εὖ ζῆν. Αυτό, ωστόσο, δεν βρίσκεται στις υλικές απολαύσεις, στον πλούτο και το χρυσό, αλλά στην «ορθοφροσύνη», το μέτρο και την αρετή.
Η κλασσική παιδεία, τόσο πολύ καταφρονημένη από τους πολιτικούς και κατ’ επέκταση από την κοινωνία, είναι αυτή που καλλιεργεί ελεύθερο, δημοκρατικό και κριτικό πνεύμα, αυτή που θέτει ερωτήματα και προβλήματα και δίνει πολλαπλές απαντήσεις σε αυτά, ώστε το άτομο να επιλέξει το δικό του δρόμο προς την αρετή και την ευδαιμονία. Για τον αρχαίο Έλληνα, αντίθετα με την Εβραϊκή παράδοση, δεν υπάρχει η εξ αποκαλύψεως αλήθεια. Αντίθετα, αυτή αποτελεί το ζητούμενο της θεωρητικής σκέψης.
Η ταυτότητά μας συνεπώς είναι η γλώσσα μας. Ιδιαίτερα η αρχαία ελληνική γλώσσα, μέσα από την οποία εκφέρονται για πρώτη φορά πανανθρώπινες αξίες μέσα από τα φιλοσοφικά, ιστορικά, επιστημονικά, δραματικά και γενικώτερα λογοτεχνικά έργα, χαρακτηρίζεται από τόσο μεγάλο πλούτο λεξιλογικό και εννοιολογικό, ώστε και μόνο αυτό ανοίγει καινούργιους ορίζοντες σε όσους την προσεγγίζουν με ενδιαφέρον και αγάπη. Η δε γραμματική και το συντακτικό της, που τόσο βάναυσες επιθέσεις δέχτηκε και δέχεται τις τελευταίες δεκαετίες από τους αυτο- ή ετερο-αποκαλούμενους προοδευτικούς, είναι καθαρή λογική που ακονίζει το μυαλό!
Η αρχαία σκέψη μέσω της αρχαίας ελληνικής γλώσσας είναι αυτή που έδωσε στον σύγχρονο κόσμο σχεδόν το σύνολο των πολιτιστικών αξιών. Αυτή διαμόρφωσε τα λογοτεχνικά είδη, αυτή την πολιτική και επιστημονική ορολογία, αυτή έθεσε τις στέρεες βάσεις των επιστημών. Φανταστείτε προς στιγμήν να αφαιρούσαμε από το λεξιλόγιό μας και εμείς, αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος, τις λέξεις δημοκρατία, πολιτική, θέατρο, τραγωδία, κωμωδία, ποίηση, μουσική, αρμονία, μαθηματικά, ιστορία, γεωγραφία, γεωμετρία, αστρονομία, φυσική, μεταφυσική, φιλοσοφία, ρητορική, ψυχολογία, μυθολογία, φιλολογία, και πολλές άλλες, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός! Κάθε λέξη έχει ένα βαρύ εννοιολογικό περιεχόμενο, η κατανόηση του οποίου απαιτεί ιστορικές, ανθρωπολογικές, κοινωνιολογικές και αρχαιογνωστικές εντρυφήσεις. Όλος ο κόσμος «ξέρει» ελληνικά, χωρίς να το γνωρίζει. Ένας μέσου μορφωτικού επιπέδο Ιταλός π.χ. γνωρίζει περί τις 12.000 ελληνικές λέξεις!
Ακόμα και ο σημερινός τεχνολογικός πολιτισμός έχει τις ρίζες του στον ελληνικό πολιτισμό. Ενδεικτικά και μόνο αναφερόμαστε στα άτομα του Λευκίππου και του Δημοκρίτου, στα αυτόματα του Ήρωνα του Αλεξανδρινού, στα αλεξανδρινά πειράματα με τη δύναμη του ατμού, και τον εκπληκτικό μηχανισμό των Αντικυθήρων (τον πρώτο υπολογιστή της ανθρωπότητας).
Οι μηχανές είναι γεγονός ότι έκαναν τη ζωή του ανθρώπου ευκολώτερη. Ωστόσο, η εξάρτησή μας από αυτές κινδυνεύει να γίνει σχεδόν δουλική. Μια βλάβη στο ηλεκτρονικό σύστημα μιας Τράπεζας π.χ. ακινητοποιεί τα πάντα! Ο ηλεκτρονικός υπολογιστής και το κινητό τηλέφωνο, όπως και η τηλεόραση, έχουν γίνει συστατικά της ζωής μας. Και ενώ έπρεπε να είχαμε περισσότερο χρόνο στη διάθεσή μας, για να μελετήσουμε και να εμβαθύνουμε στα κλασσικά κείμενα τόσο της αρχαίας ελληνικής όσο και της βυζαντινής και της νεώτερης, καθώς και της παγκόσμιας λογοτεχνίας, ώστε να διαμορφώσουμε ένα ανάλογο ήθος, βλέπουμε ότι οι πλείστοι κατασπαταλούν το χρόνο τους  με φλυαρίες στα κινητά ή παρακολουθώντας παθητικά κακόγουστες τηλεοπτικές σειρές!
Η απομάκρυνση από τις ανθρωπιστικές αξίες και τα ανθρωπιστικά γράμματα, που κυρίως εμπεριέχονται στα αρχαία ελληνικά αλλά και τα λατινικά κείμενα, και ο υπερτονισμός του τεχνολογικού λεγόμενου πολιτισμού είναι αναπόφευκτο ότι οδηγεί σε σοβαρές κοινωνικές και πολιτικές κρίσεις, όπως η σημερινή που βιώνουμε τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Ο άνθρωπος δεν είναι δυνατόν να έχει μια ισορροπημένη  και όσο το δυνατόν ευτυχέστερη ζωή χωρίς μια ισόρροπη πνευματική καλλιέργεια. Το ίδιο και η κοινωνία και το κράτος! Το να βρούμε ξανά την ταυτότητά μας με το να δώσουμε την πρέπουσα σημασία στα κλασσικά γράμματα και να ενστερνιστούμε τις διαχρονικές αξίες της ελληνικής ιδιαιτερότητας, που συχγρόνως αποτελούν παγκόσμιες αξίες, δεν είναι δυνατόν να ξεπεράσουμε την οποιαδήποτε κρίση, είτε οικονομική είτε άλλη. Κι αν μπορέσουμε να την ξεπεράσουμε, θα είναι προσωρινή!
Θέλουμε η κοινωνία μας να ευημερήσει; Ένας δρόμος υπάρχει: Να ξαναβρούμε τη χαμένη ελληνική ταυτότητά μας! Ελεύθερο, κριτικό και δημοκρατικό πνεύμα, επιδίωξη της αληθείας, νηφάλιος διάλογος για την εύρεση λύσεων στα οποιαδήποτε προβλήματα, φιλοπατρία, υπακοή στους νόμους, ισονομία και ισοπολιτεία, ατομική και συλλογική ευθύνη, διαφάνεια, δικαιοσύνη και υπευθυνότητα στο δημόσιο βίο, αλληλεγγύη, παρρησία και καλαισθησία.
Η εντρύφηση στα αρχαιοελληνικά κείμενα δίνει τη δυνατότητα να γνωρίσει ο καθένας τις ατομικές και τις συλλογικές αρετές που μπορεί να οδηγήσουν στην προσωπική και την κοινωνική ευδαιμονία και ευημερία. Συγχρόνως όμως γνωρίζει κανείς τις ατομικές και τις συλλογικές εκείνες ιδιότητες που οδηγούν το άτομο και τις κοινωνίες στην καταστροφή και τη δυστυχία.
Το πιο αρνητικό στοιχείο του χαρακτήρα ενός ανθρώπου που τονίζεται και καταδικάζεται από την αρχαιοελληνική σκέψη και πολιτισμό είναι η «ύβρις», η αλαζονεία δηλαδή, η οποία οδηγεί τόσο το άτομο όσο και μια κοινωνία, ιδιαίτερα όταν ο άρχων χαρακτηρίζεται από αυτήν, στην καταστροφή. Όπως ο Αισχύλος λέει στην τραγωδία «Πέρσες» με το μεγαλόπρεπο και μοναδικό ύφος του, «ὡς οὐχ ὑπέρφευ θνητὸν ὄντα χρὴ φρονεῖν. ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ’ ἐκάρπωσεν στάχυν ἄτης, ὅθεν πάγκλαυτον ἐξαμᾶι θέρος» (= ο άνθρωπος σα θνητός που είναι δεν πρέπει να έχει φρόνημα εξαιρετικά υψηλό. Γιατί η αλαζονεία, αφού ανθίσει, θα καρπίσει στάχυ διανοητικής τύφλωσης, η οποία θα τον οδηγήσει  να θερίσει ένα πάγκλαυτο θερισμό»). Πολλά παραδείγματα ύβρεως με τις καταστροφικές συνέπειές της μας προσφέρει η αρχαία ελληνική τραγωδία.
Θα περατώσουμε τη συζήτησή μας με ένα τελευταίο παράδειγμα από τις «Ικέτιδες» του Ευριπίδη. Εκεί μιλώντας ο Άδραστος, ο ηγεμόνας του Άργους που εκστράτευσε εναντίον της Θήβας, για τους νεκρούς ήρωες, αναφέρεται στα θετικά γνωρίσματα του χαρακτήρα τους: Τη μετριοφροσύνη, την ολιγάρκεια, τη φιλία, την ειλικρίνεια, την ευπροσηγορία, την αφιλοκέρδεια, το ελεύθερο φρόνημα, τη φιλοπατρία, την ανδρεία, την αποφυγή επίδειξης. Έμμεσα καταδικάζονται: Η αλαζονεία των πλουσίων, η πολυτελής διαβίωση, η ανελεύθερη συμπεριφορά, η φιλαργυρία, το μίσος και η εχθρότητα προς την πόλη, η τρυφηλή ζωή, η ανάρμοστη συμπεριφορά, η εριστικότητα και η κακολογία, η χαιρεκακία για τις συμφορές που πλήττουν τη χώρα, η ακόλαστη σε σχέση με το ίδιο ή το άλλο φύλο συμπεριφορά και η πολυλογία που δεν συνοδεύεται από ανάλογα έργα.
ellas2.wordpress.com

Τρίτη, 7 Δεκεμβρίου 2010

Η «ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ» ΤΟΥ ΠΛΗΘΥΝΤΙΚΟΥ «ΕΥΓΕΝΕΙΑΣ».


Ο Φαυστήλος με τους Ρωμύλο και Ρώμο.

Ο Πληθυντικός ευγενείας λέγεται ότι πρώτο- χρησιμοποιήθηκε τον έβδομο αιώνα προ Χριστού στην Ρώμη. Εκείνη την εποχή, ιδρυτές και πρώτοι συνεπώς Βασιλείς της Ρώμης, ήταν τα δίδυμα αδέλφια και ήρωες Ρωμύλος (λατ.Romulus) και Ρώμος (λατ. Remus) . Γεννήθηκαν το 771 π.Χ. πατέρας τους ήταν ο Θεός Άρης, και μητέρα τους η Ρέα Συλβία.
Η Ρέα Συλβία ήταν θυγατέρα του Νουμίτωρα (απόγονος του Τρώα ήρωα Αινεία), βασιλιά της Άλβα Λόνγκα. Ο νεότερος όμως αδερφός του ο Αμούλιος επιβουλεύτηκε το θρόνο του Νουμίτωρα , γι' αυτό και θανάτωσε όλους τους αρσενικούς απογόνους του αδερφού του. Την δε Ρέα Συλβία, εξανάγκασε να γίνει μια από τις Εστιάδες Παρθένες, ιέρειες της θεάς Βέστα, οι οποίες ήταν ορκισμένες να διαφυλάξουν την παρθενία τους για μια περίοδο τριάντα ετών. Με την πράξη του αυτή, ο Αμούλιος θεωρούσε πως εξασφάλιζε ότι ο Νουμίτωρας δεν θα αποκτούσε άλλο διάδοχο. Ο Θεός Άρης όμως την αποπλάνησε στο δάσος, με αποτέλεσμα να γεννηθούν δύο δίδυμα αγόρια ο Ρωμύλος και ο Ρώμος.
Όταν ο Αμούλιος το έμαθε αυτό εξοργίστηκε και , εξορισμένος φυλάκισε τη Ρέα Συλβία και διέταξε έναν υπηρέτη του να θανατώσει τα μωρά. Ο υπηρέτης όμως λυπήθηκε τα δύο νεογνά, και για αυτό τα άφησε σε μία σκάφη στις όχθες του ποταμού Τίβερη, ελπίζοντας πως κάποιος θα τα βρει και θα σωθούν. Η σκάφη πιάστηκε στην ρίζα μιας συκιάς, όπου μία λύκαινα που μόλις είχε χάσει τα δικά της μικρά, βρήκε τα δίδυμα και τα θήλασε. Στη σπηλιά της τα βρήκε ο βοσκός Φαυστύλος, και τα πήρε στην καλύβα του όπου τα μεγάλωσαν μαζί με τη γυναίκα του.

Η λύκαινα θυλάζει τον Ρώμο και Ρωμύλο.
.
Τα δύο αδέλφια μεγάλωσαν σαν βοσκοί στην καλύβα του Φαυστύλου. Όταν ενηλικιώθηκαν έμαθαν τι είχε συμβεί με τον Αμούλιο, τον οποίο και εκθρόνισαν, επαναφέροντας στο θρόνο της Άλβας Λόνγκας τον Νουμίτωρα. Ο Νουμίτωρας τους παραχώρησε το μέρος όπου τους βρήκε και τους μεγάλωσε ο Φαυστύλος, για να χτίσουν εκεί μια πόλη.
Τα δύο αδέλφια διαφώνησαν για το πού ακριβώς έπρεπε να χτιστεί η πόλη. Επικαλέστηκαν τότε τους οιωνούς, ο μεν Ρωμύλος πάνω στον Παλατίνο Λόφο, ο δε Ρώμος στον Ρεμώριο, που είναι η βορειοδυτική άκρη του Αβεντίνου Λόφου.
Στον Ρωμύλο παρουσιάστηκαν 12 γύπες ενώ στον Ρώμο 6. Η Ρώμη λοιπόν θεμελιώθηκε πάνω στον Παλατίνο Λόφο.
Όταν χτιζόταν η πόλη, το 754 π.Χ., τα δύο αδέλφια μάλωσαν και πάλι, και ο Ρωμύλος σκότωσε τον Ρώμο και έμεινε μοναδικός βασιλιάς. Αυτό συνέβη στις 21 Απριλίου του 753 π.Χ.
Ο Ρωμύλος θέσπισε πολιτικά όργανα που διατηρήθηκαν για αιώνες. Τη Σύγκλητο, η οποία ήταν ένα συμβούλιο που αποτελούταν από τους αρχηγούς των ρωμαϊκών γενών (patres) , και τη συνέλευση του λαού.
Εξαιτίας της δολοφονίας του Ρώμου, «γεννήθηκε» ο πληθυντικός ευγενείας όπως αποκαλείται σήμερα.
Πιο συγκεκριμένα, μετά την δολοφονία του Ρώμου από τον αδελφό του Ρωμύλο, πολλές συμφορές βρήκαν την πόλη της Ρώμης και τον ίδιο τον Ρωμύλο. Ο Ρωμύλος θορυβημένος, ζήτησε χρησμό από το μαντείο για να αντιμετωπίσει την κατάσταση.
Ο χρησμός δόθηκε και ανέφερε, πάνω-κάτω, ότι αν δεν καθίσει ξανά μαζί του στο βασιλικό θρόνο ο δολοφονημένος αδερφός του, δεν πρόκειται να επανέλθει η ηρεμία στην Ρώμη. ( «ει μη συγκαλεσθή σοι ο σος αδελφός εν τω βασιλικώ θρόνω, ου μη σταθή η πόλις σου Ρώμη ούτε ησυχάση ο δήμος..» )
Ο Ρωμύλος, πονηρά σκεπτόμενος αποφάσισε πως η μόνη λύση είναι να κατασκευαστεί η εικόνα του νεκρού Ρώμου, την οποία θα τοποθετούσε δίπλα στον θρόνου του, όπου υπήρχε πια μόνο ο άδειος θρόνος του Ρώμου.
Και όχι μόνο αυτό, αλλά κάθε φορά που εξέδιδε αποφάσεις, χρησιμοποιούσε τον πληθυντικό αριθμό «εμείς», και ταυτόχρονα υποχρέωνε, όσους του απεύθυναν τον λόγο, να χρησιμοποιούν τον πληθυντικό, σαν να απευθύνονταν ταυτόχρονα και στους δύο.. Κατ’ αυτόν τον τρόπο λέγεται πως «προήλθε» ο πληθυντικός.

H αρπαγή των Σαβίνων παρθένων από τους Ρωμαίους (1)
Αφού ο Ρωμύλος βασίλεψε 38 χρόνια, σε ηλικία 54 χρονών ενώ βρισκόταν στο Πεδίο του Άρεως επιθεωρώντας τον στρατό του μέσα σε θύελλα, τον άρπαξε στον ουρανό ο πατέρας του, ο Άρης. Μετά την εξαφάνισή του, λατρεύτηκε ως πολεμική θεότητα με το όνομα Κυρίνος (Quirinus).
Στα νεώτερα χρόνια ο πληθυντικός έλκει την καταγωγή του από την Αγγλία του 11ου αιώνα, όταν οι Γάλλοι άκουσαν τους Αγγλοσάξονες φεουδάρχες, να μιλούν στον πληθυντικό στους κολλίγους και αντιστρόφως, απευθυνόμενοι ο ένας στον άλλο ως εκπρόσωποι ομάδων. Οι Γάλλοι το εξέλαβαν ως ένδειξη πολιτισμού, αφού θεωρούσαν πως οι Αγγλοσάξονες ήταν πιο πολιτισμένοι από εκείνους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο υιοθέτησαν τον γραμματικό πληθυντικό εκλαμβάνοντάς τον ως πληθυντικό ευγενείας. Από την Γαλλία ο πληθυντικός ευγενείας πέρασε και σε άλλες γλώσσες.
Στην Ελληνική γλώσσα ο πληθυντικός ευγενείας εισήλθε ουσιαστικά τον 19ο αιώνα, καθώς η Γαλλική γλώσσα εκείνη την εποχή ήταν πολύ διαδεδομένη στην υψηλή κοινωνία της Ελλάδος.

Παραπομπή

(1) «…Μετά το κτίσιμο της πόλης (της Ρώμης), ο Ρωμύλος μάζευε διάφορα κακόφημα άτομα και όρισε ως άσυλο ένα τέμενος ανάμεσα στην Άκρα και στο Καπιτώλιο. Επίσης έκανε πολίτες όλους όσους κατέφευγαν στην πόλη από τις γειτονικές. Επειδή δεν υπήρχαν αρκετές γυναίκες να τους παντρέψει, όρισε ιππικό αγώνα προς τιμήν του Ποσειδώνα, αυτόν που γίνεται και σήμερα. Ήρθαν πολλοί, ιδίως Σαβίνοι, οπότε πρόσταξε να αρπάξουν τις παρθένες που είχαν έλθει, όλοι όσοι ήθελαν γυναίκα. Ο Τίτος Τάτιος, βασιλιάς των των Σαβίνων, θέλησε να ξεπλύνει την ντροπή με τα όπλα, αλλά συμβιβάστηκε με τον Ρωμύλο στην βάση να μοιραστούν εξουσία και πολιτεία. Ο Τάτιος δολοφονήθηκε στο Λαουΐνιο, οπότε βασίλεψε μόνος του ο Ρωμύλος με την έγκριση των Σαβίνων. Τον διαδέχθηκε ο Νουμάς Πομπίλιος, συμπολίτης του Τατίου, που πήρε τον θρόνο με την συγκατάθεση των υπηκόων του…». Στράβων

xletsos-basilhs.blogspot.com

Sorprendimi stadio


http://www.youtube.com/user/funnyGuru89

Κυριακή, 5 Δεκεμβρίου 2010

Η Απληστία

Συγγραφέας: Σωτήρης Γλυκοφρύδης

Ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της ανθρώπινης  συμπεριφοράς είναι και η απληστία. Η λέξη παράγεται από το στερητικό «α» και το «πληστός» που σημαίνει πλήρης - γεμάτος. Άπληστος, επομένως, είναι ο πλεονέκτης, ο ακόρεστος, ο ανεκπλήρωτος από την επιθυμία.
Διάλεξα να πω «από την επιθυμία» αντί «από τα μέσα της ζωής του», διότι πιστεύω ότι η αυτή αποτελεί την κινούσα δύναμη για την επίτευξη των αναγκών που δημιουργούν τα μέσα. «Επιθυμώ», σημαίνει «προάγω εκ του στήθους μου μια εσώτερη θερμή ανάγκη», μετά έρχεται η «βούληση» που παραπέμπει στο «θέλω και μπορώ». Επομένως, η επιθυμία έρχεται πρώτη και όχι η βούληση όπως υποστηρίζουν πολλοί φιλόσοφοι, καθόσον αυτή επιφέρει τις ανάγκες. Η επιθυμία και η βούληση είναι δυο αρχέτυπα, «τάση» και «θέση» της ζωής, τα οποία οι πρόγονοί μας τα  συμβόλιζαν με τις Δαναΐδες και το Σίσυφο. Οι πρώτες με το άπατο πιθάρι τους, ο δεύτερος με την αέναη μετακυλούσα πέτρα. Άρα, η απληστία μπορεί να ιδωθεί και ως «η διαρκής προσπάθεια της πραγμάτωσης του Σίσυφου του επιθυμητού των Δαναΐδων». Σίσυφος και Δαναΐδες, (είναι) ένα γονιδιακό ζεύγος δίζυγο, μια σχέση δυσδιάκριτη, ένα μαρτύριο της τιμωρίας των θεών προς το γένος των ανθρώπων. 
Κατά τη μυθολογία, η έναρξη της απληστίας εμφανίζεται με τα παιδιά του βγαλμένου από τη θάλασσα Πρωτέα. Ο Πρωτέας, που θεωρείτο μονογενής και περιγράφεται με φύκια και ανάμεσα σε φώκιες, ανάλογα με τις επιθυμίες του γινόταν τα πάντα. Απέκτησε με κάποιες ασαφείς νύμφες και θεές, διάφορα παιδιά. Δυο του γιοί, ο Πολύγονος και ο Τηλέγονος ήταν άπληστοι, καταλήγοντας τελικά ληστές, τους οποίους σκότωσε ο Ηρακλής. Και ο Πρωτέας το αποδέχτηκε αυτό, φθάνοντας στο σημείο να αποκαθάρει εκ του φόνου το φονιά τους. Ο μύθος αυτός δείχνει μέσα από μια βιολογική θα τη χαρακτηρίζαμε σκοπιά, την έναρξη και την αντιμετώπιση του πρώτου φαινόμενου της απληστίας. Αλλά και ο μύθος της Εύας με την αποδοχή του απαγορευμένου καρπού, στο ίδιο παραπέμπει από άλλο δρόμο.
«Τρεις δυνάμεις κινούν τον κόσμο», είπε κάποτε ο Αϊνστάιν. «Η ανοησία, ο φόβος και η απληστία». Θα εξετάσουμε την απληστία, αρχικά, μέσα από την ιστορία.
Ο Μωυσής, τον οποίο ο Θεός τιμώρησε να μη δει την εκπλήρωση  της αποστολής του, φαίνεται ότι ένας λόγος ήταν η απληστία του, καθόσον ευθυνόταν για την υφαρπαγή εκ μέρους του λαού του αυτών που νέμονταν οι Φιλισταίοι. Ο Μίδας, έμεινε για την απληστία του στο χρυσό παρομοιώδης. Αλλά και ο Κροίσος, που δεν άκουσε το Σόλωνα στην αρετή του μέσου δρόμου αλλά τους ιερείς του Απόλλωνα για να επιτεθεί στον Κύρο και ν’ αυγατίσει κι άλλο την περιουσία του, τιμωρήθηκε δεόντως. Άπληστοι καθώς είχαν γίνει από τα δώρα του και αυτοί, δίνοντάς του έναν εκ πρώτης όψεως θετικό χρησμό, επέδρασαν ως Νέμεση, παίρνοντάς τον στο λαιμό τους.
«Η γη παράγει αρκετά για να ικανοποιήσει τις ανάγκες του ανθρώπου, όχι όμως την απληστία του», είπε κάποτε, πολύ σωστά, ο Γκάντι. Τι είναι λοιπόν αυτό, το συγγενές ή επίκτητο ιδίωμα, ιδιαίτερα εμφανές στο ανθρώπινο είδος, το οποίο αναδύεται όλο πιο έντονο με την έναρξη του πολιτισμού του; Ζιγκουράτ, πυραμίδες, αυτοκρατορίες, όλα παραπέμπουν σε κάποια μορφή απληστίας των πρωτεργατών τους.
Η φύση έχει μια αρχή, τη μοιρασιά - νομή του οίκου της που λέγεται οικονομία. Η οικονομία μοιράζει «νέμει» στον οίκο της τα απαραίτητα. Όταν αυτά, κατά την κρίση ενός όντος δεν αρκούν, αρχίζει η αναζήτηση για τη συσσώρευσή τους. Ο φόβος του θανάτου είναι το κινούν αίτιο αυτής της διαδικασίας. Και έως εδώ καλά μέχρι την υπερβολή, που συνοψίζεται στο ότι «εγώ τα θέλω όλα». Το φαινόμενο αυτό στον κοινωνικό ιστό είναι αναμφίβολα κατακριτέο. Δεν ζει κάποιος στερώντας τη ζωή των άλλων, αλλά διατηρώντας το υπέδαφος της ζωής πάνω στο οποίο διάγει τη ζωή του. Αυτό σημαίνει «επιβίωση», ζωή πάνω σε ζωή.
Η ανθρώπινη κοινωνία είναι μια «κατά συνθήκη», μια «κατ’ ανάγκη» κοινωνία. Δεν έχει τη συνεκτική δομή της ανάλογης των μυρμηγκιών ή των μελισσών που όλα τα έντομα είναι ίδια, «αδέλφια» μεταξύ τους, καθώς γενιούνται και πεθαίνουνε κατά φουρνιές, μαζί. Η κοινωνία των ανθρώπων είναι χαλαρή,  ανομοιογενής, και ετερόκλητη, που την αποτελούν διάφορες μη οικογενείς ομάδες. Στην ουσία, πρόκειται για ένα συνονθύλευμα από  υποκοινωνίες, στις οποίες τα μεμονωμένα άτομα συμβιούν με σκοπό το όφελος από τη μεταξύ τους σχέση, έχοντας παράλληλα το κάθε ένα εξ αυτών την τάση να δημιουργεί ένα δικό του κόσμο. Επομένως, η ανθρώπινη «κοινωνία» είναι συναγωνιστική και ανταγωνιστική συγχρόνως, οπότε η απληστία κάτω από αυτό το πρίσμα πρέπει να ιδωθεί. Ο άνθρωπος δεν είναι κοινωνικό ον, γίνεται κοινωνικό για την ασφάλειά του και αυτό του προσδίδει μια ιδιαίτερη συμπεριφορά η οποία τον κάνει ον πολιτικό.
Η κοινωνική ζωή επιφέρει ευμενέστερες συνθήκες διαβίωσης μέσω της διαδικασίας που καλείται οικονομία κλίμακας. Κατ’ αυτήν, μέσω της σύνδεσης πολλών μονάδων επιτυγχάνεται όφελος. Όταν κάποια στιγμή το όφελος και το κόστος βρεθούν σε κρίσιμη καμπή, τότε η κοινωνία είτε ρικνώνεται τείνοντας να γίνει συμπαγής είτε επεκτείνεται τείνοντας στη μεταλλαγή της. Στην πρώτη περίπτωση, η ρίκνωση οδηγεί στη λεγόμενη «κλειστή κοινωνία» με κατάληξη το μαρασμό, ενώ στη δεύτερη περίπτωση, η επέκταση οδηγεί στη λεγόμενη «ανοικτή κοινωνία» με κατάληξη την απροσδιοριστία. Ο άπληστος, επομένως, ορίζεται ως καταλύτης του συστήματος, φθάνοντας στο σημείο να οδηγεί στις μέρες μας τον ευαίσθητο και ασταθή κοινωνικό ιστό.
Η παγκόσμια ανοικτή κοινωνία δεν είναι άλλο από μια άπληστη κοινωνία σε σχέση με την έννοια των προγενέστερων αξιών της πάτριας ζωής. Από οικονομικής πλευράς, αυτή στηρίζεται σε δύο βάρκες: στην ελευθερία της παραγωγής όπως την περιέγραψε ο Άνταμ Σμιθ, και στην ανάγκη της αυξημένης κατανάλωσης κατά τον Κέυνς. Οπότε, διαμορφώνεται μια κοινωνία Λεβιάθαν, η οποία χωνεύει τα παιδιά της. Στη διαδικασία όμως αυτή συμβαίνουν κρίσεις, όπου το ζητούμενο είναι ο επαναπροσδιορισμός των ορίων των συμβαλλόμενων. Η ιστορία διδάσκει ότι στις κρίσεις, οι πιο αδύναμες κοινωνικά ομάδες παραδίδονται βορά στο σύστημα, γενόμενες μέρος του συστήματος. Το φαινόμενο αυτό ο Ρουσσώ αντί να το ονομάσει «εξαναγκαστική παράδοση» το βάφτισε «κοινωνικό συμβόλαιο». Το οποιοδήποτε όμως συμβόλαιο επενεργεί προς όφελος της πλεονεκτικότερης ομάδας. Πλεονεξία, πλεονεκτικότητα και πλεονασμός, είναι η «αγία τριάδα» της σύγχρονης πλέον  κοινωνίας.  
Φεύγουμε από την κοινωνία και επιστρέφουμε στα μέλη της, τις άπληστες αράχνες που υφαίνουν τη ροή του ιστού της ιστορίας. Στην ύφανσή του, όπως και στο κάθε γίγνεσθαι, δεν υπάρχει διπολισμός, αλλά μονο-πειθαναγκασμός.
Το αντίθετο του άπληστου είναι ο «πληστός», που σημαίνει «πλήρης -ολοκληρωμένος». Θεωρητικά ορίζεται ως πρότυπο αξίας, καθόσον υποτίθεται ότι τα πάει περίφημα με τον εαυτό του. Είναι στις ανάγκες του εξαιρετικά ολιγαρκής, επομένως ευχαριστημένος με αυτά που έχει, οπότε καθιερώνεται σαν πρότυπο συμπεριφοράς πολίτη, τόσο από τους ολιγαρκείς όσο και από τους πλεονέκτες. Διότι οι ολιγαρκείς τον έχουν πρότυπο στη δυστυχία τους, πράγμα που βολεύει παράλληλα τους πλεονέκτες. Σε σπάνιες περιπτώσεις ο ολοκληρωμένος ή πληστός οδεύει στον εξοβελισμό του, σαν ένα κύτταρο κατεξοχήν παθολογικό, που τείνει να περιορίσει το σύστημα έχοντας βάση μια αλλιώτικη αθανασία που προκύπτει από την μέλλουσα πληρέστερη ολοκλήρωσή του. Η απληστία όμως για την ολοκλήρωση οδηγεί στην ολοκλήρωση της απληστίας, αλλά αυτός είναι ο άπληστος. Επομένως, τι συνέβη; Αυξήθηκε απλά η πολυπλοκότητα του συστήματος με μια τροχοπέδη. Η φύση αυτορυθμίζεται, η θέση που θα βρεθεί το κάθε κύτταρο ή άνθρωπος είναι δεδομένη.
Το κλειδί στην ψυχολογία του άπληστου λέγεται «άγχος επιβίωσης από το άχθος του θανάτου». Είναι μια αντίδραση «φυσιολογική» η οποία εκδηλώνεται με τη μεταβολή των ορμονών και της ψυχολογίας. Το φαινόμενο της απληστίας απαντάται τόσο στα παιδιά όσο και στους μεγάλους, ασχέτως φύλου, με μεγαλύτερη έκταση στο θηλυκό. Δείτε ένα παιδί σε μια βιτρίνα παιχνιδιών, η απληστία που ζωγραφίζεται στα μάτια του παραπέμπει στο αν θα μπορούσε να έχει τα περισσότερα… Δείτε έναν άντρα σε μια αγορά, ο περιορισμός που ζωγραφίζεται στα μάτια του θα τον αναγκάσει να πάρει το καλύτερο για τα λεφτά του (best value for money). Στις γυναίκες δεν αναφερόμαστε διότι άπτονται μιας ευρύτερης ψυχολογίας η οποία ξεκινά από την επιλογή του ανδρός ως το καλάθι με τα φρούτα (shoping theraphy).
 Η απληστία, επομένως, αποτελεί μια φυσική διαδικασία αντίδρασης του επιθυμητού, σημαντική στην εξελικτικότητα. Η ψυχολογία του άπληστου, πρέπει κάποτε να ιδωθεί κάτω απο το πρίσμα της εσώτερης βαθειάς ψυχολογίας που φτάνει μέχρι τα γονίδια. Ακραία φαινόμενα δεν είναι άγνωστα και στα ζώα. Η αλεπού, για παράδειγμα, πνίγει όλες τις κότες στο κοτέτσι ενώ τρώει μια, πράγμα που μπορεί να χαρακτηριστεί ως «αμόκ ζωτικής ανησυχίας». Το γεγονός αυτό συνδέεται με τη «λίμπιντο», λέξη που συνάδει με το πάθος για ζωή με το σπόρο του θανάτου. Στο βάθος της ψυχής του άπληστου, ελλοχεύει έντονα, μα διακριτά, ο θάνατος.
Η γη κατέληξε «μονοειδής». Αυτό σημαίνει ότι επικράτησε μόνο το ένα είδος, τώρα, ο άνθρωπος. Η μονοειδότητα είναι ένα σύνηθες φαινόμενο στη φύση που συμβαίνει κατά διαστήματα, όπως την εποχή των φυτών, των δεινοσαύρων, πρόσφατα των θηλαστικών και δη των πρωτευόντων, του ανθρώπου. Ο κίνδυνος για την επιβίωση του ανθρώπου προέρχεται πλέον από το ίδιο τον άνθρωπο, που σημαίνει ότι ο φόβος του είναι «από και προς τον εαυτό του». Η μάχη ανάμεσα στα μέλη του ίδιου είδους, της αυτής ομάδας, του ίδιου μας του εαυτού, όταν επισυμβεί είναι η πλέον κανιβαλοφόρα. Επομένως, στο ανθρώπινο είδος θα επικρατήσει τελικά ένα υποείδος, μέχρι να χαθεί και αυτό μέσα στην απροσδιοριστία. Η απληστία στη φάση αυτή της μονοειδικής αιχμής, προβάλλεται ως αρχή - τάση επιβίωσης στους πλέον φοβισμένους, ανάγοντας τον εγωκεντρικό - εγωιστικό μηχανισμό της θεωρούμενης «ελπίδας» τους. Αυτή είναι μια προσέγγιση μέσα από ένα πώρο του βιολογικού κοινωνικού ιστού, που παραπέμπει στο ότι δεν επιφέρουμε εμείς το σύστημα αλλά ότι εκείνο μας ορίζει. Παραταύτα, όταν το γεγονός αυτό ιδωθεί βαθύτερα, οδηγεί με τη σειρά του στο ότι εμείς μετέχουμε και καθορίζουμε τις φυσιολογικές νόρμες, μέσα από την πλειοψηφία. Αυτό,  να ιδωθεί πέραν του καλού και του κακού και της ιδεοληψίας, με ευρύτητα στη σκέψη και τη γνώση. Ούτως ή άλλως, στην απληστία της γνώσης χρωστάμε αυτά που καταλαβαίνουμε σήμερα.
Παρότι από την απληστία δομήθηκε η κοινωνία, παρότι πλεονέκτες με την εξουσία ήταν οι μεγαλύτεροι ηγέτες και με την αγάπη οι καλύτερες μητέρες, η απληστία ιδωμένη ως εκ των μεγαλύτερων αμαρτημάτων, στηλιτεύεται. Τι γίνεται, όμως, εδώ; Εθελοτυφλούμε, προσδιοριζόμενοι απο δυο μέτρα και σταθμά ή θα επιλέξουμε ως άριστο το ένα; Θαυμασμός από τη μια και αποτροπιασμός από την άλλη, δεν γίνεται, σημαίνει μπέρδεμα ή υποκρισία. Ως εκ τούτου, εξετάζοντας τα πράγματα με όσο το δυνατόν αδέσμευτη χροιά, η απληστία μπορεί να ιδωθεί ως «τάση επιβίωσης υπο οριακές συνθήκες». Στο σύμπαν, που και αυτό επεκτείνεται άπληστα, υπάρχουν μαύρες τρύπες που ρουφούν και άσπροι νάνοι που παράγουν. Αμφότερα τα φαινόμενα υπηρετούν μια σκοπιμότητα, την ύπαρξη της φύσης. Ένα εκ των δυο να έλλειπε, θα ήταν ουδέτερο, ανύπαρκτο το σύμπαν. Το ζητούμενο είναι μια κοινή γραμμή, η οριοθέτηση στον κοινωνικό ιστό των φυσιο-λογικών ορίων.
Η θέση του άπληστου, χωρίς να φτάνουμε σε άκρα, είναι φυσική. Ο ολίγον άπληστος είναι παραγωγικό κύτταρο, ο πολύ άπληστος καταντάει πρόβλημα. Η πρακτική του πρώτου επιφέρει θαυμασμό, του δεύτερου γεννά το φθόνο. Πέραν του ορίου, ο άπληστος ρουφά τα στοιχεία της ζωής των άλλων, και ο πληστός τα φτύνει. Και στο βασικό ερώτημα «τι κάνουμε», η απάντηση είναι «σε ότι είμαστε ταγμένοι». Τα όρια της δυναμικής του συστήματος που θέτει η πλειοψηφία καθορίζουν τις φυσιολογικές νόρμες και η αντιμετώπιση των πολύ άπληστων είναι θεμιτή.
Είτε λοιπόν μιλάμε για την απληστία του πνεύματος, είτε της ύλης, ένα είναι γεγονός. Ότι, όπως το χαρακτηριστικό γνώρισμα της πληρότητας είναι ο εφησυχασμός, το αντίστοιχο της απληστίας είναι η ανησυχία. Ζω και ανησυχώ σημαίνει ότι είμαι ενεργός, ορίζω εγώ τις νόρμες μου τις οποίες επεκτείνω στο κοινωνικό μου περίγυρο όπου δεν εφησυχάζω. Ούτως ή άλλως, ο Ηρακλής στον κοινωνικό ιστό είναι ο λαός και ρόπαλο η δικαιοσύνη. «Ηρακλής κοιμώμενος» δεν υπάρχει ως τραγωδία, θα μπορούσε βέβαια να υπάρξει ως κωμωδία, για να ολοκληρωθεί με τον «Ηρακλή μαινόμενο» ως σατυρικό δράμα.
Στον ελληνικό τρόπο της ζωής, κυριάρχησε κάποτε έντονα το άπληστο πνευματικό στοιχείο. Αυτό δημιούργησε στον πλουραλισμό των ιδεών όπου προέκυψε φως, το οποίο μεταλαμπαδεύτηκε στο δυτικό πολιτισμό και κατόπιν εκτενέστερα. Το είδος του φωτός που εξέπεμψαν οι πρόγονοί μας ονομαζόταν φάος, που σημαίνει φως από αυτόκαυστο υλιστικό μανδύα ενός πνεύματος που φλέγεται χαοτικά.  Αυτή είναι μια περίπτωση κατά την οποία ο καιγόμενος προσφέρει στο σύνολο το φως του, μέσα από τον έμπειρο ή ένπυρο χαμό του. Ποιος είπε ότι άπληστος είναι κοιλιόδουλος και καταναλωτής μονάχα;

www.filosofia.gr